Επιστολή προς Βούλγαρον Ηγεμόνα Φώτιος ο Μέγας
Η φιλία
…… Να μη είσαι γρήγορος στη σύναψι φιλίας, όταν όμως συνάψης
δεσμό, να τον διατηρής άλυτο με
κάθε τρόπο, σηκώνοντας όλο το βάρος του
συνανθρώπου, με την προϋπόθεσι ότι δεν επιφέρει κίνδυνο στην ψυχή. Διότι οι
διαστάσεις προς τους φίλους εκφαυλίζουν όλη την προαίρεσι των ανθρώπων και
υποβάλλουν όχι μόνο τον υπαίτιο αλλά και τον αναίτιο στην ίδια υπόνοια. Φίλους
να κάμης εκείνους, οι οποίοι διατηρούν παντοτινά άδολη την φιλία προς τους
άλλους και μήτε όταν ευημερούσαν τους εφθόνησαν μήτε όταν δυστυχούσαν τους
παραμέλησαν. Πράγματι πολλοί εβοήθησαν κι επόνεσαν τους φίλους όταν ευρίσκονταν
σε δυστυχία, αλλά όταν ήσαν ευτυχείς δεν εβάσταξαν την ευημερία τους, έτσι
αυτούς που δεν τους ήλεγξε ο καιρός της συμπαθείας, τους εξεσκέπασε το πάθος
του φθόνου. Ν’ αποκτάς λοιπόν φίλους όχι τους φαύλους αλλά τους αρίστους, διότι
τα ήθη των φίλων κρίνονται συνήθως από …την ποιότητα των φιλουμένωνδιά των
εντίμων φίλων εύκολα επαναφέρεται κανείς και όταν παραπέση, οι φαύλοι όμως
φθείρουν και την υπάρχουσα καλοκαγαθία, οι πρώτοι καλύπτοντας οι ίδιοι την
έλλειψι των φίλων στην αρετή την κάμουν να φαίνεται ανελλιπής, ενώ η
συναναστροφή με τους φαύλους καθιστά νόθο και ο,τι υπόλοιπο αρετής υπάρχει….
…. Να μη ζητής ν’ ακούης τα ευχάριστα από τους φίλους, αλλά
μάλλον τα αληθινά. Διότι, αν δεν πρέπει να πιστεύσωμε στους εχθρούς ακόμη και
όταν λέγουν την αλήθεια, από τους φίλους δε έχει φθαρεί η αλήθεια και ζητούν κι
εκείνοι να λέγωνται τα ευχάριστα, από που αλλού θα προέλθη για μας η γνώσις της
αληθείας και η διόρθωσις των τυχόν ανοσίων λόγων και πράξεών μας; Γι’ αυτό να
θεωρής σπουδαίο πράγμα
