Η Ελληνική Γλώσσα (Γέρων Μωυσής)

Σε μία περίοδο κρίσεως, επικρίσεως και κατακρίσεως, πτώσεων, καταπτώσεων, επιπτώσεων και εκπτώσεων, ζάλης, παραζάλης, πάλης κι αιθάλης πάσχει η μοναδική λαλιά μας, η εγχώρια πλούσια γλώσσα. Μαζί της μπορείς να πεις και να εκφράσεις τα πιο δύσκολα, τα πιο κούφια, τα πιο υψηλά. Όπως λέει ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, η ελληνική γλώσσα είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια του κόσμου.

Στα ελληνικά μπορείς να εκφράσεις τα πιο λεπτά, τα πιο τέλεια νοήματα της θεολογίας, της φιλοσοφίας, της ποιήσεως. Να αποδώσεις ιδέες, στοχασμούς, σκέψεις, έννοιες, μεγάλες, ευγενικές, ιερές και ωραίες. Η ελληνική γλώσσα εκφράζει περίτεχνα το μεράκι, τον καημό, τον πόθο του τεχνίτη, του καλλιτέχνη, του ήρωα, του αγίου. Συντίθεται η αρχοντιά και η ταπεινότητα, η μεγαλοπρέπεια και η σεμνότητα, η φιλοκαλία. Η χαρμολύπη, η νηφαλιότητα, ο γλυκασμός και η λύτρωση. Δεν είναι εφάμαρτη υπερηφάνεια η αγάπη της γλώσσας μας, της πατρίδος μας, της πονεμένης και προδομένης. Προδόθηκε και η γλώσσα από συνεχείς ξενικούς όρους, που δυστυχώς καθιερώνονται στα παιδιά. Το ύδωρ, ο άρτος, ο ουρανός και η θάλασσα ονομάζονται εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια το ίδιο. Όπως τα έλεγε ο Όμηρος. Η γλώσσα μεταφέρει νόημα, ιστορία, ήθος και χάρη.

Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να εκφράζεις με τη γλώσσα σου όλες τις σκέψεις σου. Δυστυχώς οι Νεοέλληνες δεν διαβάζουν και γι’ αυτό η γλώσσα τους είναι πολύ φτωχή. Οι νέοι μας πάσχουν από φοβερή λεξιπενία. Η πάλη με τη γλώσσα είναι άγνωστη ακόμη και σε ειδήμονες. Η τέλεια έκφραση θέλει βαθιά γνώση της γλώσσας, κρίση, λίχνισμα, μελέτη, ορθή επιλογή.

Λόγια παχιά, στομφώδη, βερμπαλιστικά, βαρύγδουπα, δεν αγγίζουν τις καρδιές. Στα εξήντα μου χρόνια έγραψα και είπα πολλά. Δεν γκρινιάζω αν ήταν όλα καλά, προσπάθησα όμως να είναι σωστά ελληνικά. Αγαπώ τη γλώσσα μου. Δεν έμαθα άλλη γλώσσα. Δεν έμαθα ούτε γραφομηχανή ούτε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ήθελα να τη γράφω στη γλώσσα μου, να ορθογραφώ, να καθαρογράφω, να αγγίζω το μελάνι. Δεν μπορώ να πω ότι δεν αγαπώ να μιλώ και να γράφω. Έχω γράψει χιλιάδες χιλιάδων σελίδες.

Πνευματικά απολιθώματα και η σεκτοποίηση της Εκκλησίας

Πνευματικά απολιθώματα και η σεκτοποίηση της Εκκλησίας (άλλως: αγιοπνευματική μεταμόρφωση ή ψυχότροπη μετάλλαξη;)

Του θεολόγου – φιλολόγου Α.Π.Θ. Κώστα Νούση

           

Μερικές φορές ο θεολογικός λόγος φαίνεται σκληρός υπέρ το δέον, ίσως και αντικείμενος στο πνεύμα της αγάπης και της διάκρισης που κομίζει. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν πρέπει να εκλαμβάνεται έτσι, διότι πρόκειται για μια θεραπευτικής χρήσης φαινομενολογία, εφόσον η βαθιά του ουσία είναι η ιαματική οντολογία στο πλαίσιο της Χάριτι εγχειρητικής κάθαρσης του κακού.

            Ο ίδιος ο Χριστός, αν και στα περισσότερα ευαγγελικά περιστατικά ήταν ιδιαίτερα γλυκύς, συγχωρητικός και επιεικής, σε ορισμένες περιπτώσεις η αφόρητη πνευματική σήψη των δημιουργημάτων του τον ωθούσε τρόπον τινά σε μια σκληρότητα (ενδεικτικά βλ. Μαρκ. 11:15-18, Ματθ. 23:13-36, Ιω. 6:60-68 ) και αυστηρότητα που μας εκπλήσσει. Και επειδή κατά τη θουκυδίδεια ιστορική διαπίστωση τα (πνευματικά) γεγονότα επαναλαμβάνονται και η αντίστοιχη φύση των ανθρώπων δεν αλλάζει, τότε μπορούμε να εισέλθουμε εύκολα στην παραδοχή της ύπαρξης των δυσάρεστων αυτών καταστάσεων και στον κατεξοχήν χώρο της Χάριτος, στην Εκκλησία του Θεού, σε καμιά όμως περίπτωση στην αποδοχή της.

            Ο Χριστός είναι ξεκάθαρος: «αμήν λέγω υμίν ότι οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού» (Ματθ. 21:31). Οι εκπλήξεις στην άλλη ζωή θα είναι σίγουρα πλεονάζουσες ποιοτικά και ποσοτικά από τις αναμενόμενες. Και τούτο, διότι ο Χριστός κοιτάει μέσα στην καρδιά του ανθρώπου και κρίνει βάσει των αόρατων εμφωλευόντων πνευματικών ασθενειών και αμαρτημάτων μας, των οποίων η πεμπτουσία και η πηγαία διαστροφή είναι η υπερηφάνεια, την οποία βδελύσσεται ο Θεός και την χαρακτηρίζει ακαθαρσία, κάτι ας πούμε που δε συμβαίνει με την ιδιαζόντως μισητή στον ηθικισμό μας πορνεία. Η θρησκευτική ‘ιεροβλάβεια’ που απαντάται κατά κόρον στις έσχατες μέρες μας (Β΄ Τιμ. 3:5) ανέτρεψε τα ίδια τα ευαγγελικά δεδομένα, όπου οι μεν φορείς των σαρκικών και λοιπών αμαρτημάτων αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη στοργή και συμπάθεια από τον ίδιο τον Θεό, οι δε Φαρισαίοι και οι φέροντες τις πολυποίκιλες αντίστοιχες πνευματικές αμαρτίες είναι οι αποδέκτες της θείας οργής και καταδίκης.

            Το εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, από πλέγμα αγαπητικών χαρισματικών σχέσεων υπερβαινόντων τους φυσικούς δεσμούς και τις ομόλογες έλξεις, μεταβάλλεται σε καταθλιπτική  διαδικασία απρόσωπου συνωστισμού - με σκοπό την αυτοϊκανοποιούσα τον παθολογικό εγωτικό ψυχισμό εκάστου καθηκοντική εκπλήρωση θρησκευτικών αναγκών - κεχωρισμένων στην εξατομικευτική τους απομονωτική ξένωση και αλλοτρίωση υπανθρώπινων οντοτήτων.

Η γενιά της Ρεπούση (ΑΑΤΟΝ)

Μια γενιά, που πιστεύει πως επειδή σπούδασε και πήρε κάποια πτυχία, είναι και σοφή.

Πως όλα όσα λέει, είναι ιστορικά γεγονότα, και πως όλος ο κόσμος οφείλει να υποκλίνεται σε κάθε τους σαχλαμάρα.

Το κακό και επικίνδυνο στην όλη φάση είναι όμως, πως τα άτομα αυτά, τα επιλέγουν κάποιοι άλλοι σε καίριες θέσεις, ακριβώς για όλα τα παραπάνω, έχοντας φυσικά τους λόγους τους, και οι οποίοι μόνο αγνοί και πατριωτικοί δεν είναι.

Έτσι λοιπόν, μάθαμε άξαφνα, πως οι Έλληνες της Μ. Ασίας, δεν σφαγιάσθηκαν όπως οι Αρμένιοι, αλλά πέθαναν απο συνωστισμό.

Οι Τούρκοι μοίραζαν φαίνεται σαλέπι, και έτρεχαν πατείς με πατώ σε να πάρουν, με αποτέλεσμα να τσαλαπατηθούν χιλιάδες εξ αυτών απο την τρελή χαρά. Θα πηγαίνανε άλλωστε και κρουαζιέρα δωρεάν στον Πειραιά, οπότε η χαρά τριπλή.

Θα δείτε όμως όλα αυτά τα άτομα, να κόπτονται με τόσο πάθος υπέρ των κάθε λογής μεταναστών, και ειδικότερα αν κάποιοι πουν πως δέχτηκαν κακοποίηση. Αυτούς τους βαράνε οι Έλληνες, οι βάρβαροι και ρατσιστές. Οι Τούρκοι ήταν οι αδικημένοι, οι φιλεύσπλαχνοι και οι φιλόξενοι.

Μήπως άλλαξε το επίθετό της απο Ρεπούσογλου;

Κάτι δεν μου κάθεται σωστά στην πτυχιούχα της αν-ιστορίας.

Από τον ΑΑΤΟΝ

Ανάλυση σοκ για τη Συρία

Ποιοι φταίνε για την αιματοχυσία και πόσο "αθώοι" είναι κάποιοι "εξεγερμένοι";

Τι συμβαίνει στη Συρία. Γιατί όλη αυτή η αιματοχυσία; Ποιος είναι ο βασικός υπεύθυνος ,που ασφαλώς δεν είναι μόνο ο Άσαντ. Είναι τόσο “αθώα” τα κίνητρα όλων των εξεγερμένων; Όχι βέβαια. Τι παίζει μεγαλύτερο ρόλο στον εμφύλιο σπαραγμό; Ο εθνικισμός ή ο θρησκευτικός φανατισμός; Ποιος είναι ο ρόλος των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά ΗΠΑ και Ρωσίας;

Όλο αυτό το παζλ της Συρίας είναι δύσκολο να φτιαχτεί και να δούμε καθαρά την εικόνα που θα μας δείξει τι συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα. Γιατί ότι συμβαίνει εκεί μας αφορά άμεσα και οι όποιες εξελίξεις θα μας επηρεάσουν.

Το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων μας έστειλε ένα εξαιρετικό κείμενο που δίνει απαντήσεις σ΄ αυτά τα ερωτήματα και αποτελεί θα λέγαμε την άλλη άποψη. Γιατί δεν “αθωώνει” όλους αυτούς που τα διεθνή ΜΜΕ έχουν βαφτίσει ως «εξεγερμένους».

Πρόκειται για μια ανάλυση του Bahar Kimyongür, συγγραφέα του Syriana, la conquête continue, Ed. Couleur Livres et Investig'action, 2011

απόφοιτου της σχολή Ιστορίας και Αρχαιολογίας της  τέχνης, του Ελεύθερου Πανεπιστήμιου των Βρυξελλών.

Ο Bahar Kimyongür αποτέλεσε το αντικείμενο του ενδιαφέροντος των μέσων ενημέρωσης, ως ένας από τους πρώτους κατηγορούμενους που διώκονταν  με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο επειδή μετάφραζε από τα τουρκικά  στα γαλλικά τα δελτία τύπου του DHKP-C, μια επαναστατική οργάνωση που θεωρείται τρομοκρατική από το τουρκικό καθεστώς και περιλαμβάνεται στον κατάλογο με τις τρομοκρατικές  οργανώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τους Δίδυμους Πύργους.

Παραπέμφθηκε σε δίκη με βάση τη νομοθεσία κατά της τρομοκρατίας του Βελγίου, καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό τον Φεβρουάριο του 2006 και στο Εφετείο το Νοέμβριο του 2006,και  αθωώθηκε το 2007 και το 2009, μετά τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις που ανέτρεπαν τις  προηγούμενες .

Από την αρχή της ¨άνοιξης¨ της Συρίας, η κυβέρνηση της Δαμασκού, υποστήριζε  ότι αντιμετώπιζε  συμμορίες τρομοκρατών. Τα περισσότερα δυτικά μμε κατήγγειλαν αυτό τον ισχυρισμό ως κρατική προπαγάνδα  για να δικαιολογηθεί η καταστολή του κινήματος διαμαρτυρίας.

Ενώ είναι προφανές ότι η θεωρία αυτή θεωρείται

ΚΡΗΤΙΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ… ΑΣΠΙΡΙΝΗ!!!!!!

Πόπη Τζαβλάκη

 Κρητική σφραγίδα φέρει η νέα ασπιρίνη, η οποία πρόκειται να ανατρέψει τα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την προστασία της υγείας μας από τα κρυολογήματα και την κοινή γρίπη.

Η κρητική ασπιρίνη, συσκευασμένη σε κάψουλα, είναι ένα φυσικό προϊόν που αποτελείται αποκλειστικά από τρία είδη κρητικών βοτάνων διαλυμένων σε ελαιόλαδο.

Τη «μαγική» κάψουλα παρασκεύασε η ομάδα των καθηγητών του Πανεπιστημίου Κρήτης και αποτελεί παγκόσμια πατέντα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Η ασπιρίνη συνδυάζει την απόλυτη αξιοποίηση των κρητικών βοτάνων με τις αυστηρές προδιαγραφές που θέτει η σύγχρονη φαρμακευτική επιστήμη…

Εμπνευστές της έρευνας είναι οι καθηγητές Ιατρικής Ηλίας Καστανάς και Χρήστος Λιόνης και ο καθηγητής Βιολογίας Στέργιος Πυρίντσος. Για την παρασκευή του φαρμάκου συνεργάστηκαν, επίσης, η Ένωση Αγροτικού Συνεταιρισμού Ρεθύμνου και η ελληνική φαρμακοβιομηχανία Gallenica.

Οι προοπτικές της κρητικής ασπιρίνης αναμένεται να ξεπεράσουν τα σύνορα της χώρας και το φάρμακο να πιστοποιηθεί τόσο από τις ευρωπαϊκές αρχές όσο και από την αμερικανική FDA (Food and drug administration).

Τα μαγικά βότανα

Αν και τα συστατικά του είναι εντελώς φυσικά, οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι το νέο σκεύασμα αποτελεί φάρμακο και όχι συμπλήρωμα διατροφής, όπως είχε εσφαλμένα

Τό πνεῦμα τοῦ Δασκάλου

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ,

συγγραφέας

Εἶχε φτάσει ἡ ὥρα πού ὅλοι οἱ μαθητές περιμένουν μέ ἀγωνία. Στήν τάξη ἐπικρατοῦσε ἀναβρασμός. Τά παιδιά, ἀνυπόμονα γιά τίς καλοκαιρινές διακοπές πού θά ἄρχιζαν σέ λίγες μέρες, ἔκαναν ὄνειρα. Μόνο ὁ δάσκαλος σώπαινε προβληματισμένος. Ἀπό αὐτά τά ἀξιολάτρευτα πλάσματα πού εἶχε ἀπέναντί του, καί πού τά ἀγαποῦσε ὅλα, χωρίς καμιά διάκριση, θά ἔπρεπε νά διαλέξει ἐκεῖνα πού ἄξιζαν νά προβιβαστοῦν στήν ἑπόμενη τάξη καί νά ἀπορρίψει ἐκεῖνα πού δέν εἶχαν δουλέψει ἀρκετά ὥστε νά εἶναι τώρα σέ θέση νά γευτοῦν τούς καρπούς τῶν κόπων τους. Ἡ θέση του, δέν ἦταν καθόλου εὔκολη. Ἤξερε πώς ἡ ἀποτυχία πονοῦσε περισσότερο καί ἄν αὐτό θά βοηθοῦσε ἀληθινά τά παιδιά, θά τά πέρναγε ὅλα, χωρίς καμία ἐξαίρεση. Ἀλλά αὐτό θά ἦταν καταστροφικό γιά τήν ζωή τους γιατί ἔτσι δέν θά μάθαιναν ποτέ νά ἀγωνίζονται. Ἔτσι, γιά τό δικό τους καλό, ἔπρεπε νά φανεῖ αὐστηρός παρά τή θλίψη πού τοῦ προξενοῦσε αὐτή ἡ ἰδέα…

Ἀναζητοῦσε μάταια ἕνα τρόπο νά τούς τό πεῖ. Νά τούς δώσει νά καταλάβουν πώς αὐτή ἡ ἀναγκαία πράξη ἦταν σημαντική γιά τή ζωή τους καί ὄφειλαν νά τή δοῦν ἔτσι, καί μάλιστα νά πάρουν ἀπό αὐτή ἕνα μάθημα πού θά τούς ἦταν πολύ περισσότερο χρήσιμο ἀπό τά μαθηματικά ἤ τή γεωγραφία. Σκέφτηκε πολύ ὥσπου στό τέλος βρῆκε τόν τρόπο. Μετά τό τελευταῖο διάλειμμα τά κάλεσε στήν αἴθουσα καί τούς ζήτησε νά κλείσουν τά βιβλία καί νά τόν ἀκούσουν προσεκτικά.

Τά παιδιά τόν κοίταξαν παραξενεμένα, μά εἶχαν μάθει νά ἀκοῦνε τόν καλό τους δάσκαλο καί νά κάνουν ὅ,τι τούς ζητοῦσε χωρίς ἀντιρρήσεις. Ἔτσι ἔκαναν καί τώρα.

Ὅταν τά βιβλία μπῆκαν στίς τσάντες καί ἔγινε ἡσυχία, ὁ δάσκαλος κατέβηκε ἀπό τήν ἕδρα του, προχώρησε στό κέντρο τῆς αἴθουσας καί μέ φωνή πού ἔτρεμε ἀπό συγκίνηση τούς εἶπε:

ἀγαπητά μου παιδιά, ὁ χρόνος αὐτός φτάνει στό τέλος του. Περάσαμε πολλά μαζί, στιγμές ὄμορφες καί στιγμές δύσκολες. Ἐγώ, σάν δάσκαλός σας προσπάθησα ὅσο μποροῦσα μέ ἀγάπη καί σεβασμό σέ σᾶς, νά σᾶς μάθω ὅσα περισσότερα μποροῦσα ἀπό ἐκεῖνα πού θά σᾶς φανοῦν χρήσιμα αὔριο. Ἔκανα κάθε τί γιά νά βάλω στήν ψυχή σας τό σπόρο τῆς Γνώσης, ὅπως ἔκαναν καί οἱ δικοί μου δάσκαλοι πρίν πολλά χρόνια. «Τώρα, ἦρθε ἡ ὥρα νά κάνω κάτι ἀκόμα. Μέ βῆμα σταθερό πλησίασε στήν ἕδρα καί πῆρε ἕναν

H δίκη του Κολοκοτρώνη

Δυο εθνικοί ήρωες στο εδώλιο

Πολυζωϊδης και Τερτσέτης αρνούνται να υπογράψουν την καταδικαστική απόφαση

επιμελήθηκε ο δάσκαλος

Κων/νος Κρεκούζος

- Άδικα σε σκοτώνουν στρατηγέ….

- Γι΄αυτό λυπάσαι; Καλύτερα να σε σκοτώνουν άδικα, παρά δίκαια…

Ο διάλογος αυτός έγινε στις 26 Μαϊου του 1834 στο τζαμί του Ναυπλίου, ανάμεσα στον Κολοκοτρώνη και σ΄ένα από τα παλικάρια του που κέρωσε σαν άκουσε την καταδίκη του αρχιστράτηγου του Μοριά σε θάνατο για εσχάτη προδοσία. Στο τζαμί του Ναυπλίου συνεδρίαζε για πολλές μέρες το κακουργιοδικείο.

Στο εδώλιο καθόντουσαν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο εξάδελφός του Δημήτρης Πλαπούτας, πρωτεργάτης κι΄αυτός στον αγώνα της ανεξαρτησίας. Εισαγγελέας ήταν ο Μάσων, ένας Βαυαρός μισέλληνας, τυφλό όργανο των τριών ξένων αντιβασιλέων. Υπουργός της Δικαιοσύνης ήταν ο Κ. Σχινάς, ένας φανατισμένος Φαναριώτης, που εκηλίδωσε όσο κανένας άλλος την αξιοπρέπεια της ελληνικής δικαιοσύνης.

Πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ο Πολυζωϊδης, που απ΄όσα είχε ακούσει τις ημέρες εκείνες ήταν σχεδόν βέβαιος για την ενοχή των δυο κατηγορουμένων. Μέλη του δικαστηρίου ήταν ο Γ. Τερτσέτης, ο Δ. Σούτσος, ο Α. Βούλγαρης και ο Φ. Φραγκούλης. Ο αντιβασιλέας Μάουερ ήταν αποφασισμένος να πάρει τα κεφάλια των δυο ηρώων

Κραυγή αγωνίας

Κοινωποιώ ένα απόσπασμα απο μια επιστολή, που εκφράζει την αγωνία, πιστεύω αρκετών αναγνωστών του Πυθαγόρα αλλά κυρίως συμπατριωτών Αιγυπτιωτών. 
Παρακαλείται όποιος μπορεί να αντιδράσει με κάποιον τρόπο, ενημέρωση αρμοδίων οργάνων ή υπηρεσιών ή με άλλο πρόσφορο τρόπο, επειδή εγώ όντας ασήμαντος "δεν έχω άκρες" το μόνο που μπορώ είναι να την δημοσιεύσω στον Πυθαγόρα. 
Σας στέλνω αυτή την επιστολή με έναυσμα μιας δημοσιεύσεως στην τοπική εφημερίδα που αφορά πλειστηριασμούς.
Στην εφημερίδα δημοσίευσε Αιγύπτιος ότι έχει στην κατοχή του εικόνες του 17 αιώνα σύνολο τεμαχίων 6, εκ των οποίων η μία είναι η εικόνα της Παναγίας διαμέτρου 50Χ90 και 3 μικρού μεγέθους καθώς και 2 μεγάλες εικόνες διαφόρων Ελλήνων Αγίων. 
Σας αποστέλλω το αντίγραφο της αγγελίας με αναγραφόμενο τηλέφωνο.
Το τηλέφωνο είναι: 00201223097715 ο κάτοχος της έχει σπίτι του στην πλατεία Triumph , Ηλιούπολη πάνω από το κατάστημα επίπλων «Ideal» στον 3 όροφο, διαμέρισμα 7.
Λόγου του Ισλαμισμού και της καταστάσεως στην Αίγυπτο πολύ φοβούμαι ότι μπορεί να έχουν κλαπεί από δικές μας εκκλησίες στην Αίγυπτο.

Αιδώς ή ντροπή (συνέχεια)

Αυτό το άρθρο προέρχεται από ένα σχόλιο μίας φίλης καθηγήτριας, που επιθυμία να κρατήσει την ανωνυμία της και εγώ σέβομαι απόλυτα την επιθυμία της.  Πρόκειται για διαπιστώσεις και ερωτηματικά που καλούμαστε όλοι εμείς μιας κάποιας ηλικίας να τοποθετηθούμε. Διαβάστε λοιπόν.

 ΑΙΔΩΣ  ΄Η  ΝΤΡΟΠΗ

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας σε όλα όσα αναφερθήκατε.

Κάτι να προσθέσω από την  προσωπική μου εμπειρία στα σχολεία,  όπου συχνά κουβεντιάζουμε οι καθηγητές    με πόνο ψυχής,  για τις ενδυματολογικές επιλογές των μαθητριών  και μαθητών μας… και όχι μόνο. Μερικές  φορές  οι καθηγήτριες έρχονται τόσο προκλητικά ντυμένες,  που οι νεαροί καθηγητές νιώθουν  άβολα  και  λένε  μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι  δέχονται σεξουαλική παρενόχληση, με το ντύσιμο και μόνο των συναδέλφων μας.

Στις περιπτώσεις αυτές ο Διευθυντής δεν έχει καμιά αρμοδιότητα  να κάνει την οποιαδήποτε παρατήρηση στη συνάδελφο,  στη μαθήτρια,   ή στο μαθητή.  Δεν προβλέπεται από το  Υπουργείο Παιδείας καμιά τιμωρία,  καμιά  επίπληξη.

 Η κοινωνία μας δε γνωρίζει,   ότι  δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο από την πολιτεία , που να θέτει τα όρια της ευπρέπειας στους καθηγητές, στις καθηγήτριες,  στις μαθήτριες και στους μαθητές,  τόσο στην συμπεριφορά όσο και στο ντύσιμό τους. (Το ντύσιμο μερικές φορές είναι το λιγότερο).  Στα ελληνικά σχολεία δεν υπάρχουν γραπτοί κανόνες συμπεριφοράς. Ενώ οι αξίες των περισσότερων από μας διαφοροποιούνται.

Το τι είναι σωστό και τι δεν είναι, το τι πρέπει και τι δεν πρέπει, το τι είναι ηθικό και τίμιο, δεν  ισχύει πλέον  για όλους  μας το ίδιο.  Κάποτε η Εκκλησία  ήταν ένας  «μπούσουλας», τώρα η πλειοψηφία δεν ανήκει στο ποίμνιο. Ή ανήκει τυπικά και όχι ουσιαστικά.

 Όπως και για το κάπνισμα. Οι καθηγητές καπνίζουν έξω από τα κάγκελα του σχολείου, κάπου κρυφά για να μην δίνουν το κακό παράδειγμα στους μαθητές τους. Ενώ οι μαθητές  καπνίζουν εντός του αύλιου  χώρου,  αρκεί να μην τους βλέπουν  οι καθηγητές.  Άκουσον άκουσον! Αν τους δουν,  τους  ζητούν να σβήσουν το τσιγάρο. Ποινή δεν προβλέπεται από το Υπουργείο. Τιμωρία δεν προβλέπεται  και για καμιά άλλη συμπεριφορά που προσβάλλει τη δημόσια αιδώ. Οι καθηγητές ως «δίαυλο επικοινωνίας»  με τα παιδιά, χρησιμοποιούν το

ΨΗΝΕΣΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ;

Ενδιαφέρον κείμενο που το διόρθωσα ορθογραφικά και  το δημοσιεύω.

Παπαδημητρόπουλος Παναγιώτης

Σύγχυση και προβληματισμό προκαλούν στους χρήστες της κινητής τηλεφωνίας σε ολόκληρο τον κόσμο τα αλληλοσυγκρούομενα συμπεράσματα των επιστημονικών ερευνών που αφορούν τις πιθανές επιπτώσεις από την χρήση των κινητών στην υγεία.

Τα κινητά τηλέφωνα αποτελούν βασικό εργαλείο της καθημερινότητάς μας. Είναι πλέον αδιανόητο να κυκλοφορήσουμε χωρίς αυτό, αφού αναμφίβολα συμβάλλει ενεργά στη βελτίωση της επαγγελματικής, κοινωνικής και προσωπικής μας ζωής. Ωστόσο, ορισμένοι εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους όσον αφορά στην «επικινδυνότητα των κινητών», καθώς και στις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην ανθρώπινη υγεία. Αν κάθε φορά που φέρνετε το ακουστικό του κινητού κοντά στο αυτί σας για να πραγματοποιήσετε μια κλήση αναρωτιέστε αν υπάρχει ο κίνδυνος να «ψηθεί ο εγκέφαλό σας»;  Τότε μάλλον θα σας ενδιαφέρει αρκετά το άρθρο…

Έχετε σκεφτεί ποτέ, ότι το κινητό, μας παρέχει την ευκαιρία να είμαστε οπουδήποτε σωματικά παρόντες αλλά ψυχικά απόντες; Η αλήθεια είναι, ότι επιτρέπει την όχι μόνο την επικοινωνία αλλά και την απομόνωση. Η αυξημένη χρήση του κινητού τηλεφώνου με όλες τις δυνατότητες που προσφέρει, έχει οδηγήσει αναμφισβήτητα στην αδυναμία διαχείρισης του χρόνου. Και οι  επιπτώσεις δεν σταματάνε εκεί.  Η άσκοπη και αλόγιστη χρήση του κινητού έχει σοβαρές επιπτώσεις και στην υγεία τους ισχυρίζονται αρκετοί επιστήμονες. Αν και σύμφωνα με τις μέχρι τώρα έρευνες δεν υπήρξαν αποδείξεις όπου η χρήση του κινητού είχε άμεση επίπτωση στην υγεία, οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΩΝ

 Δυστυχώς, δεν υπάρχει μία σαφή απάντηση όσον αφορά το «ψήσιμο» του εγκεφάλου, καθώς οι έρευνες που έχουν γίνει παρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Μέχρι σήμερα πάντως αρκετοί έχουν εκφράσει δύο βασικά ερωτήματα, που σχετίζονται με τη χρήση των κινητών τηλεφώνων. Το πιο «αντιφατικό» από αυτά είναι το

ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΣΤΗ «ΜΕΚΚΑ» ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Αυτοί σίγουρα κάτι ξέρουν. Πόσοι από εμάς τους «ΕΝΗΜΕΡΟΜΕΝΟΥΣ» θα το θεωρήσουμε σωστό;

από τα δημοσιεύματα που δεν παίρνουν έκταση και περνούν στα ψιλά ή στις εσωτερικές σελίδες είναι το παρακάτω. 

Κι όμως σε ένα σχολείο που βρίσκεται στην καρδιά της Σίλικον Βάλεϊ και στο οποίο φοιτούν τα παιδιά των εργαζομένων στην Google, την Apple, την Yahoo και άλλων τεχνολογικών κολοσσών, δεν υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής, ούτε μια οθόνη. Η χρήση οποιουδήποτε τεχνολογικού γκάτζετ απαγορεύεται στις σχολικές αίθουσες, ενώ οι εκπαιδευτικοί συστήνουν στους μαθητές τους να μην τους χρησιμοποιούν ούτε στο σπίτι. Την ώρα που στον υπόλοιπο κόσμο ο τεχνολογικός εξοπλισμός θεωρείται απαραίτητος στην εκπαίδευση, οι νέες τεχνολογίες γίνονται μέσο διδασκαλίας και οι μαθητές ενθαρρύνονται στη χρήση τους, στην καρδιά της Μέκκας της Τεχνολογίας, το μολύβι, το χαρτί και το χάρτινο βιβλίο είναι τα μόνα εργαλεία διδασκαλίας που κρίνονται αποδεκτά. Περίπου 160 σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία, καθώς θεωρείται ότι η χρήση υπολογιστών έχει αρνητικές συνέπειες στη φυσική δραστηριότητα, τη δημιουργική σκέψη, την επικοινωνία ανάμεσα στους μαθητές και τη συγκέντρωση των παιδιών στο μάθημα… «Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κανείς την τεχνολογία για να μάθει γραμματική», δηλώνει στους «New York Times» ένας εργαζόμενος της Σίλικον Βάλεϊ, τα παιδιά του οποίου φοιτούν σε σχολείο όπου δεν υπάρχει ούτε ένας υπολογιστής και το οποίο ακολουθεί την εκπαιδευτική μέθοδο του αυστριακού φιλόσοφου και παιδαγωγού Ρούντολφ Στάινερ. «Η ιδέα ότι μια εφαρμογή του iPad μπορεί να διδάξει καλύτερά τα παιδιά μου πως να διαβάζουν η να μάθουν ευκολότερα αριθμητική είναι απλώς γελοία» προσθέτει. Πρόκειται μάλιστα για έναν πατέρα που εργάζεται στην Google και δεν πηγαίνει πουθενά χωρίς το iPad η το smart phone. Η κόρη του, όμως, που πηγαίνει στην πέμπτη τάξη του Δημοτικού, «δεν ξέρει πως να χρησιμοποιήσει το Google». Ο γιος του πηγαίνει στο Γυμνάσιο κι έχει μόλις αρχίσει να μαθαίνει. Από την πλευρά τους, οι υπεύθυνοί του σχολείου στη Σίλικον Βάλεϊ επικαλούνται στοιχεία δέκα ετών, σύμφωνα με τα οποία το 94% των αποφοίτων συνέχισαν τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.