Είναι κάποιες ψυχές….

Στο χάος αυτό που λέγεται διαδίκτυο ή internet, υπάρχουν σχεδόν τα πάντα διαθέσιμα, μερικά από αυτά με εκφράζουν και θα ήθελα να τα είχα γράψει εγώ. Τα αναδημοσιεύω και αναφέρομαι πάντα στον δημιουργό τους, εκτός και αν είναι ανώνυμα όπως αυτό που αναρτώ σήμερα.

Είναι κάποιες ψυχές….

Είναι κάποιες ψυχές , είτε κοντά , είτε μακρυά ,

- όταν υπάρχει στη μέση η Αγάπη Του Ιησού,

οι αποστάσεις εκμηδενίζονται -

που αθόρυβα , σιωπηλά , προσευχητικά ,

στέκουν στον πόνο σου , στέκουν στην θλίψη σου ,

στέκουν στις πτώσεις σου , στέκουν στις ανασφάλειές σου ,

στις απορίες σου, στην άγνοια σου,

και με το λυχναράκι της δικής τους ψυχής ,

με τη δύναμη που αυτές αντλούν απ Τον Αγαπημένο ,

σου φωτίζουν το δικό σου σκοτάδι ,

σε ξυπνούν από το λήθαργο ,

σου απαλύνουν κάθε πόνο , ψυχικό και σωματικό ,

σε βοηθούν να σηκωθείς και να σταθείς στα πόδια σου ,

για να μπορέσεις να συνεχίσεις στην πορεία της ζωής ...

Σ΄ αυτές τις υπέροχες , όμορφες υπάρξεις :

" ένα μεγάλο ευχαριστώ μες από την καρδιά μου " !

Εύχομαι ο Θεός να σας έχει πάντα καλά ,

και η Γλυκιά μας Παναγιά , υπό την σκέπη και προστασία Της .

Anoixe Petra-Gorgones k Magkes

Αμπάβη " ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΙΚΡΟΘΑΛΑΣΣΑ " 1973

ΑΜΠΑΒΗ ΚΑΙΤΗ - ΜΟΙΡΟΛΟΪ (ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ) αυθεντικό

Κορυφαία εκτέλεση και ανεπανάληπτη.

Περάσματα απο τον Παράδεισο

Ξανά απανθρωπιά.

Στο τέλος Οκτωβρίου δημοσίευσα σε αυτό το Blog την παρακάτω φωτογραφία, στο θέμα απανθρωπιά. Την είχα αλιεύσει κάπου στο διαδίκτυο, και με είχε συγκλονίσει, διότι την θεώρησα μοναδική. Όμως όπως λέει ένας καλός φίλος πνευματικός, «η κόλαση δεν έχει πάτο», πάντα υπάρχουν χειρότερα. Εάν δεν έχω παπούτσια, κάποιος άλλος δεν πόδια. Έτσι μόλις βρήκα μια ακόμα φωτογραφία με το ίδιο θέαμα, την αναρτώ και αυτή.

Παρακαλώ όλους τους αναγνώστες του Πυθαγόρα, κοιτάξτε λίγο γύρο σας, και κάντε ότι μπορείτε, Χριστούγεννα έρχονται.

Fair Planet

Ακόμα μια φορά σπεύδω να σχολιάσω μια κατάσταση που δεν είναι ευχάριστη. Ίσως καταντώ μονότονος, αλλά ο πόνος και η δυστυχία που μας περιτριγυρίζουν, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μας αφήνουν αδιάφορους.
Τα παιδιά των φαναριών, δεν είναι φαινόμενο μόνο Ελληνικό, αντιθέτως μάλιστα είναι λίγων χρόνων θέαμα. Σε άλλες πόλεις, και ιδιαίτερα στις Αφρική και στην Ασία, είναι κάτι τόσο συνηθισμένο που θεωρείται φυσιολογικό.
Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχει τόση φτώχια, που πρέπει να είσαι τυφλός για να μην την αντιληφθείς. Μικρέμποροι με μια βαλίτσα που χωράει όλο τους το εμπόρευμα, συνήθως κάλτσες, γραβάτες, βιβλία ή μικροαντικείμενα, και ένα σκαμνάκι περιφέρονται όλη την ημέρα στήνοντας το μαγαζί τους όπου βρουν, και παρά πέρα παιδιά με τα χέρια απλωμένα. Δεν τολμάς να βοηθήσεις, διότι εάν μοιράσεις δέκα κέρματα, εκατό χεράκια θα βρεθούν σε κλάσματα δευτερολέπτου απλωμένα απαιτητικά, κλείνοντας σου τον δρόμο ικετευτικά.
Τα τελευταία χρόνια και στην Αθήνα παρατηρείται το ίδιο φαινόμενο, που σταδιακά απλώνεται και στην επαρχία. Εδώ στην Σάμο έχουμε αρκετούς συνανθρώπους οικονομικούς μετανάστες που προσπαθούν να επιβιώσουν με αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να συμβάλουμε όλοι στον αγώνα τους, αλλιώς τους οδηγούμε στο περιθώριο και στην παρανομία. Έχουν άλλοθι, «εγώ προσπάθησα, αλλά πεινάω.»
Η Fair Planet είναι μια αναγνωρισμένη Ελληνική Μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο.) ανθρωπιστικής βοήθειας που δραστηριοποιείται κυρίως στον Ιατρικό και Επισιτιστικό τομέα.
Για το 2010 ένα από τα προτεινόμενα προγράμματά της είναι η «Ιατρική στήριξη των παιδιών του δρόμου στο Καϊρο της Αιγύπτου» που υπολογίζονται γύρω στο 1.000.000 παιδιά.
Ένας τρομακτικός αριθμός είναι αυτός που αναφέρεται στο πρόγραμμα της, για το επόμενο έτος. Χρέος όλων μας να συνδράμουμε. Είναι προτιμότερο να μην πάρουμε στα παιδιά μας καινούργιο φορητό τηλέφωνο, και το αντίτιμο του να πάει στα άλλα παιδιά που δεν έχουν να φάνε. Για να σταματήσω μόνο σε αυτό το περιττό εργαλείο για τα παιδάκια, μάλλον θα ωφεληθούν αν δεν το χρησιμοποιούν.
Το Κάϊρο με τα εκατομμύρια των κατοίκων του έχει πάντα ανάγκες. Ακόμα οι Καϊρινοί θα δείξουμε με αυτό τον τρόπο και την ευγνωμοσύνη μας στην πόλη και στην χώρα που μας ανέθρεψε.
Για περισσότερες λεπτομέρειες επισκεφτείτε την σελίδα του Συλλόγου, http://www.syllogosellinonkairoy.blogspot.com/

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΟΣΜΟ

Απο τον φίλο μου τον Μιχάλη


Η Fair Planet είναι μια αναγνωρισμένη Ελληνική
Μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο.) ανθρωπιστικής βοήθειας που δραστηριοποιείται κυρίως στον Ιατρικό και Επισιτιστικό τομέα.
Έχει πραγματοποιήσει έως τώρα με δικούς της πόρους, τρία προγράμματα, ένα στο Σαμπού της Μπουργκίνα Φάσο (Δεκέμβριος 2008) και δύο στην Λωρίδα της Γάζας (Φεβρουάριος & Αύγουστος 2009).
Για το 2010 ένα από τα προτεινόμενα προγράμματά της είναι η «Ιατρική στήριξη των παιδιών του δρόμου στο Καϊρο της Αιγύπτου» που υπολογίζονται γύρω στο 1.000.000 παιδιά.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Καϊρου έχει την τιμή και την χαρά να συμμετέχει σε αυτό το πρόγραμμα της Fair Planet, ως συνεργάτης υλοποίησης αυτού του προγράμματος και η συνεργασία μας με την εν λόγω Μ.Κ.Ο. ξεκίνησε με την εξεύρεση πόρων και στέγης στο Καϊρο, των τεσσάρων Ιατρών που θα πραγματοποιήσουν αυτήν την βοήθεια.
Ο σκοπός αναμφισβήτητα είναι ιερός και δεν θα μπορούσε να μας άφηνε αδιάφορους, τις γραμμές αυτές δεν της γραφούμε για να δείξουμε πόσο πονόψυχοι είμαστε, αλλά κυρίως για να ευαισθητοποιήσουμε να ξεσηκώσουμε και να ενεργοποιήσουμε τον κάθε ένα από εμάς, η οποιαδήποτε αρωγή, βοήθεια ή συμμετοχή μας καταγράφει το χρέος που οφείλουμε σε αυτά τα παιδία του δρόμου, που χωρίς να φταίνε γεννήθηκαν φτωχά.
Κάνουμε έκκληση στον ανθρωπισμό που διακρίνει τα μέλη μας και ζητούμε από όλους εμάς ανεξαιρέτως , να συνδράμουμε και να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια, μία προσπάθεια που αξίζει τον κόπο.

Μιχάλης Μπίσκος

το μοιρολόι

Το απρόσμενο

Απρόσμενα γεγονότα συμβαίνουν στον καθένα μας, η αντιμετώπιση όμως αυτών των γεγονότων έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό, υποχρεωτική αλλαγή του προγράμματος μας, για όσους καταρτίζουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσεως ή βγάλσιμο από την ρουτίνα της ημέρας.
Τα απρόσμενα επειδή δεν τα προγραμματίζουμε είναι κατά κύριο λόγο, είναι λυπηρά. Ξεκινάς π.χ να πάς στην δουλειά σου και σου συμβαίνει ένα τρακάρισμα, μετά από αυτό ανατρέπεται όλη σου η διάθεση, χρειάζονται τόσα διαδικαστικά, που η ημέρα δεν φτάνει. Η επισκευή του αυτοκινήτου, που διαρκεί κάποιες μέρες, σε υποχρεώνει ζεις με κάποιους άλλους ρυθμούς από τους συνηθισμένους, και λυπάσαι γι αυτό. Ένα άλλο παράδειγμα είναι, ένας δυνατός πονοκέφαλος το πρωί, επειδή το προηγούμενο βράδυ ήπιες δυο ούζα παραπάνω, δεν το πρόβλεψες αυτό και λυπάσαι σήμερα. Ένα ακόμη παράδειγμα για να μην μακρηγορώ, είναι μια διακοπή ρεύματος, που φέρνει τα πάνω κάτω και έχει λυπηρά αποτελέσματα, αφού σχεδόν τα πάντα είναι ηλεκτρικά.
Η αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων, φανερώνει την ωριμότητα εκείνου που τις αντιμετωπίζει. Αν έχει αντίληψη καλή και προσαρμοστικότητα έχει καλώς, αλλιώς αλλοίμονο του. Είναι ενδεχόμενο ακόμα και να χαλάσει η ζωή του, από κάποιο απρόσμενο γεγονός που δεν το χειρίστηκε νηφάλια.
Υπάρχουν άραγε απρόσμενα ευχάριστα; Ασφαλώς ναι. Ένα γλεντάκι που στήνεται ξαφνικά και απρογραμμάτιστά, έχει μεγαλύτερη επιτυχία από την προγραμματισμένη και οργανωμένη δεξίωση. Ένα τηλεφώνημα από κάποιον που αγαπάς και έχεις καιρό να ακούσεις, σε αναζωογονεί. Και μία απρόσμενη επίσκεψη ενός φίλου, σε βγάζει ευχάριστα από την καθημερινότητα.
Μια τέτοια απρόσμενη κατάσταση, έζησα και εγώ δυο μέρες από την επίσκεψη (έκπληξη) ενός φίλου από τα παλιά, τον ευχαριστώ και τον ξαναπεριμένω.