ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ- ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Ψυχαγωγία είναι η «αγωγή της ψυχής» η ευχαρίστηση η τέρψη.

Το παιδί είναι ευχαριστημένο και ευτυχισμένο όταν νιώθει μία νευροψυχική ισορροπία, πού του την εξασφαλίζει από το ένα μέρος ένα ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον και από το άλλο μέρος μία σωστή ψυχαγωγία.
Η ψυχαγωγία είναι ανάγκη της ψυχής. Όχι όμως η οποιαδήποτε ψυχαγωγία. Μία ψυχαγωγία δηλ. Που απλώς εκτονώνει τα παιδιά, αλλά μία ψυχαγωγία ποιότητος αγνή και άδολη. Μία ψυχαγωγία ωφέλιμη και ευχάριστη.
Το να εξασφαλίσομε στα παιδιά ευκαιρία για γέλιο, ευθυμία και παιχνίδι είναι χρέος όλων μας, ιδιαίτερα σήμερα που οι συνθήκες και οι ρυθμοί της ζωής έχουν αλλάξει. Σήμερα που το παιδί έχει κλειστεί σε πολυκατοικίες και διαμερίσματα, πού έχει χαθεί το παιχνίδι της γειτονίας, πού ένα σωρό εξωσχολικά μαθήματα έχουν απορροφήσει τον ελεύθερο χρόνο του παιδιού.
Μπροστά σ’ αυτήν την πραγματικότητα έχομε χρέος ν’ ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα της ψυχαγωγίας των παιδιών μας, γιατί είναι πολύ φυσικό αν εμείς δεν ασχοληθούμε με την καλή και ωφέλιμη ψυχαγωγία, τα παιδιά μας να παραδοθούν σε ελαφρές ανούσιες και βλαβερές διασκεδάσεις, πού θα γκρεμίζουν ότι ωραίο κι εποικοδομητικό θεμελιώνουμε στις ψυχές τους.
Η ψυχαγωγία η ποιοτικά καλή είναι πρωταρχική ανάγκη του παιδιού. Του χαλαρώνει το νευρικό του σύστημα, του φρεσκάρει και του τονώνει τις ψυχοπνευματικές του δυνάμεις, το εκτονώνει από την ρουτίνα της καθημερινότητας και του δημιουργεί ενθουσιασμό και διάθεση για ζωή.
Οι γονείς που δεν έπαιξαν με τα παιδιά τους, πού δεν τους έδωσαν ευκαιρίες για γέλιο, ευθυμία και παιχνίδι, λένε οι ψυχολόγοι, δεν θα μπορέσουν στην εφηβική ηλικία να τα πλησιάσουν και να’ τα βοηθήσουν αποτελεσματικά και σε ολόκληρη τη ζωή τους θα διακατέχονται από συναισθήματα φόβου, αγωνίας και κατάθλιψης.
Ένα μέσο ψυχαγωγίας, το κυριότερο ίσως, είναι το παιχνίδι. Μέσω του παιχνιδιού το παιδί προετοιμάζεται για την ζωή.
Από την βρεφική ακόμη ηλικία γεμίζει τον χρόνο του με παιχνίδι. Με την βοήθεια του παιχνιδιού κατανοεί τον κόσμο πού πρόκειται να ζήσει. Γνωρίζει το σώμα του και τις δυνάμεις του και εξασκεί τα μέλη του.
Το παιχνίδι είναι η ζωή του παιδιού. Είναι πηγή δύναμης και χαράς.
Στην νηπιακή και παιδική ηλικία είναι η ίδια η ζωή του παιδιού. Είναι μία προπαίδεια ζωής. Γιατί μέσω αυτού διδάσκεται να εργάζεται, να αυτοσυγκεντρώνεται, να θέτει σκοπούς και να θέλει να τους πετύχει. Αναπτύσσει την φαντασία του, ακονίζει το μυαλό του, γυμνάζει το κορμί του. Αποβάλει την στεναχώρια του και αποκτά φίλους. Η τήρηση των νόμων του παιχνιδιού το προετοιμάζουν για την τήρηση των νόμων της πολιτείας, ως αυριανού πολίτη. Του διδάσκει τη δικαιοσύνη, τη φιλαλληλία, την αδελφικότητα, τη θυσία, τη συνέπεια, τη νίκη ή την ήτα. Ακόμα του δημιουργεί όρεξη για φαγητό και διάθεση για ύπνο και γενικά τις υποχρεώσεις του για τη ζωή.
Είναι τέλος ένα άριστο ψυχοπαιδαγωγικό μέσο που του ανοίγει ευρείς ορίζοντες και του ξυπνά άγνωστες και κρυμμένες υγιείς δυνάμεις από την ψυχή του.

Ο Πυθαγόρας και οι αναγνώστες του.

Το Blog αυτό ξεκίνησε χάριν αστεϊσμού, και παραδόξως έμεινε. Δεν είναι φιλολογικό Forum, ούτε λογοτεχνικό περιοδικό. Ο Πυθαγόρας από εδώ, όποτε έχει χρόνο, κατά το δη λεγόμενο ¨κάνει την πλάκα του¨ . και επειδή ο χρόνος τώρα περισσεύει, το πληκτρολόγιο υποφέρει.
Το κέρδος που βγαίνει από αυτήν την ιστορία είναι απίστευτο. Όταν λέμε κέρδος μην πάει ο νους σας σε χρηματικά ωφέλει, αλλά σε διαπιστώσεις και συμπεράσματα που βγαίνουν από τα σχόλια των αναγνωστών.
Μπροστά στον υπολογιστή σήμερα κάθονται άνθρωποι από όλο το φάσμα της κοινωνίας μας. Νεαροί αλλά και συνταξιούχοι περιπλανιόνται (σερφάρουν) στο διαδίκτυο και γεμίζουν τις ώρες τους. Δημιουργούνται παρέες και ομάδες από ανθρώπους που μεταξύ τους δεν γνωρίζονται. Φαντάζονται τον συνομιλητή ως συνοδοιπόρο και ας απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα μεταξύ τους, η τεχνολογία τους φέρνει κοντά.
Το ερώτημα που με βασανίζει είναι το εξής, μήπως αυτή η ηλεκτρονική επαφή μας κρατά συνειδητά μακριά, και κοροϊδευόμαστε τάχα πως γνωριζόμαστε; Πως τάχα θα γνωρίσεις έναν άνθρωπο αν δεν πιείς ένα καφέ μαζί του που λέει ο λόγος. Μπορεί άραγε το ψυχρό πληκτρολόγιο να αντικαταστήσει την ανθρώπινη κουβέντα; Την γκριμάτσα στο πρόσωπο του συνομιλητή; το γέλιο αντικαθίσταται από το χα χα χα που γράφουμε;
Στην χθεσινή ανάρτηση υπάρχει ένας οδηγός σωφροσύνης, από την Παλαιά Διαθήκη, σε πολυτονικό σύστημα γραφής. Ενθουσιαστήκαν αρκετοί, ίσως επειδή έχω αφιερώσει και άλλες αναρτήσεις θρησκευτικού ενδιαφέροντος, στενοχωρήθηκαν κάποιοι άλλοι, γιατί δεν καταλάβαιναν τα γραμμένα. ( μήπως και όσοι τα καταλαβαίνουν τα εφαρμόζουν κι όλας; ) μου δίνουν παραγγελίες, γράψε, λέει κάποιος για το κουτούκι τ’ Αποστόλη. Αυτό υπήρξε όντως, και το τραγούδησε και ο Μπιθηκότσης, ίσως δεν ήρθε η ώρα του ακόμη. Όσοι ασχολούνται με τα κείμενα θα γνωρίζουν πως δεν τους βγαίνουν όποτε θέλουν, αντίθετα όταν έρχονται μόνα τους στο μυαλό τότε τα χέρια δεν προλαβαίνουν.
τ’ Αποστόλη το κουτούκι υπήρξε στην Νέα Φιλαδέλφεια, σε πρώτη ευκαιρία θα το περιγράψω. Μέρες τώρα προσπαθώ να αναφερθώ στις δίδυμες αδελφές την Λία και την Σία, η μία ήταν τυφλή, και όποτε αρχίζω βουρκώνω το σταματώ και αρχίζω την περιπλάνηση.
Αισθάνομαι υποχρεωμένος σε όλους που διαβάζουν τον Πυθαγόρα και ιδιαίτερα στο Samosblogs που το προβάλει.

Στην αυλή του Πυθαγόρα

Σοφία Σειράχ

Από την Παλαιά Διαθήκη οδηγίες σωφροσύνης

Σοφία Σειράχ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄.

Σειρ8:1 Μὴ διαμάχου μετὰ ἀνθρώπου δυνάστου, μήποτε ἐμπέσῃς εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ.

Σειρ8:2 μὴ ἔριζε μετὰ ἀνθρώπου πλουσίου, μήποτε ἀντιστήσῃ σου τὴν ὁλκήν· πολλοὺς γὰρ ἀπώλεσεν τὸ χρυσίον καὶ καρδίας βασιλέων ἐξέκλινεν.

Σειρ8:3 μὴ διαμάχου μετὰ ἀνθρώπου γλωσσώδους καὶ μὴ ἐπιστοιβάσῃς ἐπὶ τὸ πῦρ αὐτοῦ ξύλα.

Σειρ8:4 μὴ πρόσπαιζε ἀπαιδεύτῳ, ἵνα μὴ ἀτιμάζωνται οἱ πρόγονοί σου.

Σειρ8:5 μὴ ὀνείδιζε ἄνθρωπον ἀποστρέφοντα ἀπὸ ἁμαρτίας· μνήσθητι ὅτι πάντες ἐσμὲν ἐν ἐπιτίμοις.

Σειρ8:6 μὴ ἀτιμάσῃς ἄνθρωπον ἐν γήρᾳ αὐτοῦ· καὶ γὰρ ἐξ ἡμῶν γηράσκουσιν.

Σειρ8:7 μὴ ἐπίχαιρε ἐπὶ νεκρῷ· μνήσθητι ὅτι πάντες τελευτῶμεν.

Σειρ8:8 μὴ παρίδῃς διήγημα σοφῶν καὶ ἐν ταῖς παροιμίαις αὐτῶν ἀναστρέφου· ὅτι παρ’ αὐτῶν μαθήσῃ παιδείαν καὶ λειτουργῆσαι μεγιστᾶσιν.

Σειρ8:9 μὴ ἀστόχει διηγήματος γερόντων, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἔμαθον παρὰ τῶν πατέρων αὐτῶν· ὅτι παρ’ αὐτῶν μαθήσῃ σύνεσιν καὶ ἐν καιρῷ χρείας δοῦναι ἀπόκρισιν.

Σειρ8:10 μὴ ἔκκαιε ἄνθρακας ἁμαρτωλοῦ, μὴ ἐμπυρισθῇς ἐν πυρὶ φλογὸς αὐτοῦ.

Σειρ8:11 μὴ ἐξαναστῇς ἀπὸ προσώπου ὑβριστοῦ, ἵνα μὴ ἐγκαθίσῃ ὡς ἔνεδρον τῷ στόματί σου.

Σειρ8:12 μὴ δανείσῃς ἀνθρώπῳ ἰσχυροτέρῳ σου· καὶ ἐὰν δανείσῃς, ὡς ἀπολωλεκὼς γίνου.

Σειρ8:13 μὴ ἐγγυήσῃ ὑπὲρ δύναμίν σου· καὶ ἐὰν ἐγγυήσῃ, ὡς ἀποτείσων φρόντιζε.

Σειρ8:14 μὴ δικάζου μετὰ κριτοῦ· κατὰ γὰρ τὴν δόξαν αὐτοῦ κρινοῦσιν αὐτῷ.

Σειρ8:15 μετὰ τολμηροῦ μὴ πορεύου ἐν ὁδῷ, ἵνα μὴ βαρύνηται κατὰ σοῦ· αὐτὸς γὰρ κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιήσει, καὶ τῇ ἀφροσύνῃ αὐτοῦ συναπολῇ.

Σειρ8:16 μετὰ θυμώδους μὴ ποιήσῃς μάχην καὶ μὴ διαπορεύου μετ’ αὐτοῦ τὴν ἔρημον· ὅτι ὡς οὐδὲν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ αἷμα, καὶ ὅπου οὐκ ἔστιν βοήθεια, καταβαλεῖ σε.

Σειρ8:17 μετὰ μωροῦ μὴ συμβουλεύου· οὐ γὰρ δυνήσεται λόγον στέξαι.

Σειρ8:18 ἐνώπιον ἀλλοτρίου μὴ ποιήσῃς κρυπτόν· οὐ γὰρ γινώσκεις τί τέξεται.

Σειρ8:19 παντὶ ἀνθρώπῳ μὴ ἔκφαινε σὴν καρδίαν, καὶ μὴ ἀναφερέτω σοι χάριν.

Αραβική Συμβουλή

Απο το φίλο μου τον παπά Γιάννη Αραβική συμβουλή:
 Όποιος δε γνωρίζει και γνωρίζει ότι δε γνωρίζει, είναι μικρός, απόφυγέ τον.
Όποιος δε γνωρίζει και δε γνωρίζει ότι δε γνωρίζει, είναι αμαθής, δίδαξέ τον.
 Όποιος γνωρίζει και δε γνωρίζει ότι γνωρίζει, κοιμάται, ξύπνησέ τον.
 Όποιος γνωρίζει και γνωρίζει ότι γνωρίζει, είναι σοφός, ακολούθησέ τον.

Η αποχή.

Οι εκλογές τελείωσαν, τα αποτελέσματα βγήκαν και οι νέοι μας άρχοντες, κατευθύνονται στα πόστα τους. Παραλαβές και παραδόσεις καθηκόντων, αισιοδοξία προγραμματισμός και μελαγχολία κυριαρχούν στην επικαιρότητα.
Στο πνεύμα των ημερών και Πυθαγόρας, αναρωτιέται. Πόσοι συμπολίτες μας Έλληνες δεν πήγανε να ασκήσουν το δικαίωμα τους; Το ποσοστό πάνω από 31%, σημαντικό, αν ομονοούσαν οι απέχοντες, μπορεί να βγάζανε και κυβέρνηση αλλά δεν ομονοούν.
Κάποιο ποσοστό από αυτούς θα είχαν λόγο να μην συμμετέχουν στην διαδικασία της εκλογής, είτε γιατί ήταν μακριά από τον τόπο τους είτε γιατί ήταν καθηλωμένη από αρρώστια, είτε για άλλους λόγους που δεν μπορώ να φανταστώ. Αυτοί όλοι ας θεωρούνται δικαιολογημένοι, οι άλλοι που αδιαφορούν για την διαδικασία αυτή, χρειάζονται ειδική ενημέρωση. Να συνειδητοποιήσουν ότι για να έχουν αυτό το δικαίωμα της ψήφου, κάποιοι προγενέστεροι τους κάνανε αγώνες και χύσανε το αίμα τους.
Ελευθερία σημαίνει, να έχω δικαίωμα και άποψη για το ποιος θα με κυβερνήσει, και αν δεν με ικανοποιεί να έχω την ευχέρεια να τον αντικαθιστώ. Αν αυτό το δικαίωμα δεν το ασκώ, είμαι εθελούσιος σκλάβος και άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια και λόγο. Επακόλουθο είναι να μην έχω και δικαίωμα, να εκφέρω γνώμη σε όλη την διάρκεια μέχρι τις επόμενες εκλογές. Είναι δικαίωμα μου να μην κομματίζομαι, να μην είμαι οργανωμένος, να μην είμαι γενικά οπαδός κανενός. Κανείς λογικός δεν θα έλεγε πως η αποχή είναι δημοκρατικό κεκτημένο, είναι φυγοπονία και δειλία.
Κάποτε υπήρχαν και κυρώσεις για όσους δεν συμμετείχαν στην διαδικασία, και η προσέλευση ήταν σχεδόν καθολική. Ούτε και αυτή η κατάσταση όμως φανέρωνε ώριμη κοινωνία.
Υπεύθυνος άνθρωπος είναι κοινωνικός άνθρωπος, χωρίς να εξαναγκάζεται γι’ αυτό.

Εμπρός στις κάλπες

Τελευταία μέρα πριν τις εκλογές, και επιτέλους έχουμε ησυχία. Υποτίθεται για να σκεφτούμε ποιόν θα πρέπει να εκλέξουμε ως κυρίαρχος λαός να μας κυβερνήσει. Ούτε και σήμερα πολιτικολογώ, όμως πρέπει να σταθούμε λιγάκι αυτήν την ημέρα, δίπλα στα κομματικά επιτελεία, να καταλάβουμε την αγωνία τους.
Νομίζω, πως το κυρίως ενδιαφέρον τους απόψε επικεντρώνεται στο πως θα σχολιάσουν, το όποιο, αποτέλεσμα βγάλει η κάλπη. Είτε θετικό είτε αρνητικό είναι το αποτέλεσμα για το κόμμα, πρέπει να είναι νικητήριο. Ή ήττα σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται. Πρέπει λοιπόν αυτά τα επιτελεία να έχουν τόσο διφορούμενες απαντήσεις, που η δουλειά της Πυθίας φαντάζει ευκολότερη.
Άλλα λένε άλλα εννοούνε, και ερμηνεύουνε πάντα του συνομιλητή τους (αντιπάλου) την σκέψη, διότι νομίζουν πως ξεφεύγουν. Καταφέρνουν με αυτόν τον τρόπο, κάθε βραδιά που αναλύονται τα αποτελέσματα των εκλογών,

 να βρίσκονται όλοι νικητές, και να χάνουν οι υπόλοιποι.

Εμείς χορτάσαμε ψωμί, αυτοί;

Το βρήκα από αλλού το θέμα εδώ και πολύ καιρό και σκέφτηκα σήμερα να το αναρτήσω, μήπως και ευαισθητοποιηθούν κάποιοι.

Ο Πνευματικός και ο Γιατρός

Το κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, αλλά μία αξία. Παρομοιάζουμε πολλές φορές τον πνευματικό με γιατρό, λίγες φορές όμως δίνουμε στον γιατρό την αξία του πνευματικού. Αυτό είναι λίγο άδικο.
Ο Πνευματικός ασχολείται με την ψυχή μας, πράγμα αθάνατο, ενώ ο γιατρός με το σώμα πράγμα φθαρτό. Ο πνευματικός θα δώσει λόγω στον Θεό, αν κάτι πάει στραβά, γι αυτό και απαιτεί υπακοή. Ο Γιατρός όμως θα δώσει λόγο και στον Θεό, αλλά και στην ανθρώπινη δικαιοσύνη αν κάτι δεν πάει καλά, ζητά βοήθεια από τον άρρωστο, για να τον θεραπεύσει.
Η συμπεριφορά του ασθενούς ποια είναι; Ή μάλλον ποια θα πρέπει να είναι; Πειθαρχία και απόλυτη εμπιστοσύνη στην κρίση του γιατρού. Δεν έχει τις γνώσεις ο κάθε ασθενής, που αποκτά ο θεραπευτής στα τόσα χρόνια που χρειάζεται για να ορκιστεί ως γιατρός. Θα χορηγήσει θεραπεία και φάρμακα, αρμόδια για την κάθε περίσταση. Όπως για τον πνευματικό η κάθε ψυχή είναι μία και μοναδική, με την δική της αποκλειστική αντιμετώπιση, έτσι για τον γιατρό, το κάθε σώμα αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση. Επειδή ο γείτονας ή ξάδελφος είχε τα ίδια συμπτώματα, δεν σημαίνει πως θα εφαρμόσουμε την θεραπεία δίχως την γνώμη του γιατρού, ή ακόμα θα τον πείσουμε να μας δώσει ότι φάρμακα νομίζουμε. Τα φάρμακα όλα είναι προϊόντα της γης, και σε αυτά διαχειριστής είναι ο γιατρός. Αυτό που ζητάμε εμείς από τον Θεό, είναι να δώσει στο γιατρό φώτιση να κάνει την σωστή διάγνωση.
Υγεία δεν είναι η απουσία κάποιων ενοχλητικών συμπτωμάτων, αλλά μια πολυδιάστατη κατάσταση που συμπεριλαμβάνει απόλυτα αλληλοεξαρτημένες φυσικές, ψυχικές, διανοητικές, κοινωνικές και υπαρξιακές διαστάσεις.
 Φιλόθεος Φάρος Βάδιζε υγιαίνων. Εκδόσεις Αρμός.
Καθήκον του γιατρού είναι λοιπόν να μιλήσει πρώτα στην καρδιά μας και στο μυαλό μας, για να μπορέσει να θεραπεύσει το υπόλοιπο σώμα. Αν έχουμε επιφυλάξεις, θεραπεία δεν γίνεται. Αν ο Πνευματικός δεν μας αναπαύει, αναζητούμε άλλον, θεμιτό, αλλά και ο νέος Πνευματικός θα απαιτήσει υπακοή. Αν αμφιβάλουμε για τον γιατρό μας, ψάχνουμε για άλλον, αλλά, πειθαρχούμε στις εντολές του.
Υπάρχουν πιστοί χριστιανοί, με ένα σωρό προσευχητάρια, εικόνες και κομποσκοίνια, χωρίς πνευματικό, εξομολόγηση και Θεία κοινωνία.
Υπάρχουν και ασθενείς με πιεσόμετρα, σακχαρόμετρα, θερμόμετρα και λοιπά . . .μετρα, χωρίς γιατρό και θεραπεία.
Και οι μεν και οι δε έχουν εγωισμό και ίδιον θέλημα. Και προκοπή δεν βλέπουν.

Χωρίς λόγια