Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
Τι αλλάζει στο σώμα μας όταν μεγαλώνουμε.
Τι αλλάζει στο σώμα μας όταν μεγαλώνουμε.
Η δίκη μας απάντηση στις φθορές που προκαλεί ο χρόνος είναι ο
υγιεινός τρόπος ζωής. Αμερικανοί επιστήμονες μελέτησαν τις αλλαγές που
συμβαίνουν στο ανθρώπινο σώμα, καθώς μεγαλώνει και κατέληξαν στα εξής:
Το δέρμα καθώς μεγαλώνουμε χάνει σταδιακά τη δύναμη και την ελαστικότητά του.
Το κολλαγόνο και η ελαστίνη εκφυλίζονται και έτσι εμαφανίζονται ρυτίδες, σακούλες και πτυχώσεις. Το γερασμένο δέρμα εμφανίζει πιο εύκολα μελανιές, ενώ λόγω του ότι μειώνεται η παραγωγή σμήγματος το δέρμα γίνεται πιο ξηρό. Επιπλέον, λεπταίνουν και γκριζάρουν τα μαλλιά και τα νύχια μεγαλώνουν πιο αργά.
Οι μύες είναι πιο δυνατοί μεταξύ 20 και 30 ετών. Σταδιακά, μετά τα τριάντα, συρρικνώνονται και ελαττώνεται ο αριθμός και το μέγεθος των μυϊκών ινών. Στα σαράντα, αρχίζει να αυξάνεται η περίμετρος της μέσης, επειδή οι μύες μετατρέπονται σε λίπος το οποίο συγκεντρώνεται στον κορμό και επιπλέον, αρχίζει η ελάττωση της μυϊκής μάζας σε χέρια και σε πόδια.
Τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά, περισσότερο εύθραυστα και μειώνεται το ύψος τους, καθώς μεγαλώνουμε από την ηλικία των 25 και έπειτα. Η έντονη παιδική δραστηριότητα και η μεγάλη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων βοηθά να παραμείνει μεγάλη η οστική μάζα, έτσι ώστε να μην αναπτυχθεί οστεοπόρωση. Η οστεοπόρωση αυξάνει τον κίνδυνο καταγμάτων.
Το ύψος μας από την ηλικία των 40 ετών μειώνεται κατά ένα εκατοστό κάθε δέκα χρόνια. Αυτό οφείλεται στο ότι οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν σταδιακά την ικανότητα αναπληρώσεις του νερού που χάνουν μέσα στην ημέρα.
Το βάρος αυξάνεται καθώς ο μεταβολικός ρυθμός μειώνεται με την ηλικία, αν κάποιος συνεχίζει να προσλαμβάνει τις ίδιες θερμίδες.
Τα μάτια χάνουν βαθμιαία μετά τα 40 την ικανότητα να προσαρμόζουν το σχήμα του οφθαλμικού φακού, ώστε να εστιάζει καλά στα κοντινά αντικείμενα, γεγονός που οδηγεί συχνά σε πρεσβυωπία. Επιπλέον, μειώνεται η παραγωγή δακρύων, λεπταίνει ο αμφιβληστροειδής χιτώνας, ελαττώνεται η διαύγεια του οφθαλμικού φακού, οι κόρες των ματιών δεν ανταποκρίνονται καλά στα οπτικά ερεθίσματα και τα μάτια γίνονται ευαίσθητα στη λάμψη κάτι που κάνει επικίνδυνη την οδήγηση το βράδυ στα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών.
Η ακοή επηρεάζεται από τα 30 και καθώς περνούν τα χρόνια, μειώνεται η ικανότητα να ξεχωρίζουμε τους διάφορους ήχους, κάτι που γίνεται εμφανές από την ηλικία των 50 ετών. Ένας στους τρεις ανθρώπους άνω των 60 ετών παρουσιάζει μερική απώλεια ακοής.
Η γεύση αρχίζει να μειώνεται γύρω στα 40 στις γυναίκες και στα 50 στους άντρες, καθώς μειώνεται ο αριθμός των γευστικών καλύκων στη γλώσσα.
Η αίσθηση της όσφρησης ελαττώνεται συνήθως μετά την ηλικία των 70 ετών.
Τα δόντια επηρεάζονται σημαντικά από τα γονίδια και την φροντίδα που τους παρέχουμε. Η παραγωγή σιέλου μπορεί να μειωθεί καθώς μεγαλώνουμε με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα στοματικά βακτήρια, τα δόντια να γίνουν πιο εύθραυστα και να εμφανιστεί ξηροστομία.
H καρδιά χάνει προοδευτικά την δύναμη να ωθεί γρήγορα, μεγάλες ποσότητες αίματος σε όλο το σώμα, με αποτέλεσμα να κουραζόμαστε πιο εύκολα. Επιπλέον, τα αιμοφόρα αγγεία χάνουν την ελαστικότητά τους, ενώ την ίδια στιγμή συσσωρεύετε λίπος στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών. Έτσι, η καρδιά πρέπει να λειτουργεί πιο σκληρά για να τροφοδοτήσει με αίμα τον οργανισμό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην υπέρταση. Η μείωση στην αποδοτικότητα της καρδιάς -είναι μεγαλύτερη για όσους κάνουν καθιστική ζωή- αρχίζει γύρω στα 30 χρόνια και μέχρι τα 60 έχει μειωθεί περίπου στο μισό.
Το μέγεθος του εγκεφάλου και ο αριθμός των νευρικών κυττάρων ελαττώνονται με το πέρασμα του χρόνου, με αποτέλεσμα η μνήμη να γίνεται λιγότερο αποδοτική, τα αντανακλαστικά μας να μειώνονται και ο συντονισμός των κινήσεων να γίνεται πιο αργός.
Το πεπτικό σύστημα γίνεται λιγότερο αποδοτικό καθώς γερνάμε. Το εσωτερικό τοίχωμα των εντέρων μπορεί να μην απορροφά καλά τα θρεπτικά συστατικά, μειώνονται οι ουσίες που παράγουν το στομάχι, το λεπτό έντερο, το ήπαρ και το πάγκρεας για να γίνει η πέψη των τροφίμων. Ως επακόλουθο είναι η δυσπεψία, οι ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών και η δυσκοιλιότητα.
Με το πέρασμα του χρόνου, η ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί στα φυσιολογικά επίπεδα την θερμοκρασία του μειώνεται, όπως και οι ανάγκες σε ύπνο. Μπορεί επίσης να χρειάζεται κανείς περισσότερη ώρα για να αποκοιμηθεί, ενώ στις ηλικίες άνω των 75 ετών είναι πολύ συνηθισμένο να ξυπνάει κανείς αρκετές φορές το βράδυ.
Το δέρμα καθώς μεγαλώνουμε χάνει σταδιακά τη δύναμη και την ελαστικότητά του.
Το κολλαγόνο και η ελαστίνη εκφυλίζονται και έτσι εμαφανίζονται ρυτίδες, σακούλες και πτυχώσεις. Το γερασμένο δέρμα εμφανίζει πιο εύκολα μελανιές, ενώ λόγω του ότι μειώνεται η παραγωγή σμήγματος το δέρμα γίνεται πιο ξηρό. Επιπλέον, λεπταίνουν και γκριζάρουν τα μαλλιά και τα νύχια μεγαλώνουν πιο αργά.
Οι μύες είναι πιο δυνατοί μεταξύ 20 και 30 ετών. Σταδιακά, μετά τα τριάντα, συρρικνώνονται και ελαττώνεται ο αριθμός και το μέγεθος των μυϊκών ινών. Στα σαράντα, αρχίζει να αυξάνεται η περίμετρος της μέσης, επειδή οι μύες μετατρέπονται σε λίπος το οποίο συγκεντρώνεται στον κορμό και επιπλέον, αρχίζει η ελάττωση της μυϊκής μάζας σε χέρια και σε πόδια.
Τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά, περισσότερο εύθραυστα και μειώνεται το ύψος τους, καθώς μεγαλώνουμε από την ηλικία των 25 και έπειτα. Η έντονη παιδική δραστηριότητα και η μεγάλη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων βοηθά να παραμείνει μεγάλη η οστική μάζα, έτσι ώστε να μην αναπτυχθεί οστεοπόρωση. Η οστεοπόρωση αυξάνει τον κίνδυνο καταγμάτων.
Το ύψος μας από την ηλικία των 40 ετών μειώνεται κατά ένα εκατοστό κάθε δέκα χρόνια. Αυτό οφείλεται στο ότι οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν σταδιακά την ικανότητα αναπληρώσεις του νερού που χάνουν μέσα στην ημέρα.
Το βάρος αυξάνεται καθώς ο μεταβολικός ρυθμός μειώνεται με την ηλικία, αν κάποιος συνεχίζει να προσλαμβάνει τις ίδιες θερμίδες.
Τα μάτια χάνουν βαθμιαία μετά τα 40 την ικανότητα να προσαρμόζουν το σχήμα του οφθαλμικού φακού, ώστε να εστιάζει καλά στα κοντινά αντικείμενα, γεγονός που οδηγεί συχνά σε πρεσβυωπία. Επιπλέον, μειώνεται η παραγωγή δακρύων, λεπταίνει ο αμφιβληστροειδής χιτώνας, ελαττώνεται η διαύγεια του οφθαλμικού φακού, οι κόρες των ματιών δεν ανταποκρίνονται καλά στα οπτικά ερεθίσματα και τα μάτια γίνονται ευαίσθητα στη λάμψη κάτι που κάνει επικίνδυνη την οδήγηση το βράδυ στα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών.
Η ακοή επηρεάζεται από τα 30 και καθώς περνούν τα χρόνια, μειώνεται η ικανότητα να ξεχωρίζουμε τους διάφορους ήχους, κάτι που γίνεται εμφανές από την ηλικία των 50 ετών. Ένας στους τρεις ανθρώπους άνω των 60 ετών παρουσιάζει μερική απώλεια ακοής.
Η γεύση αρχίζει να μειώνεται γύρω στα 40 στις γυναίκες και στα 50 στους άντρες, καθώς μειώνεται ο αριθμός των γευστικών καλύκων στη γλώσσα.
Η αίσθηση της όσφρησης ελαττώνεται συνήθως μετά την ηλικία των 70 ετών.
Τα δόντια επηρεάζονται σημαντικά από τα γονίδια και την φροντίδα που τους παρέχουμε. Η παραγωγή σιέλου μπορεί να μειωθεί καθώς μεγαλώνουμε με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα στοματικά βακτήρια, τα δόντια να γίνουν πιο εύθραυστα και να εμφανιστεί ξηροστομία.
H καρδιά χάνει προοδευτικά την δύναμη να ωθεί γρήγορα, μεγάλες ποσότητες αίματος σε όλο το σώμα, με αποτέλεσμα να κουραζόμαστε πιο εύκολα. Επιπλέον, τα αιμοφόρα αγγεία χάνουν την ελαστικότητά τους, ενώ την ίδια στιγμή συσσωρεύετε λίπος στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών. Έτσι, η καρδιά πρέπει να λειτουργεί πιο σκληρά για να τροφοδοτήσει με αίμα τον οργανισμό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην υπέρταση. Η μείωση στην αποδοτικότητα της καρδιάς -είναι μεγαλύτερη για όσους κάνουν καθιστική ζωή- αρχίζει γύρω στα 30 χρόνια και μέχρι τα 60 έχει μειωθεί περίπου στο μισό.
Το μέγεθος του εγκεφάλου και ο αριθμός των νευρικών κυττάρων ελαττώνονται με το πέρασμα του χρόνου, με αποτέλεσμα η μνήμη να γίνεται λιγότερο αποδοτική, τα αντανακλαστικά μας να μειώνονται και ο συντονισμός των κινήσεων να γίνεται πιο αργός.
Το πεπτικό σύστημα γίνεται λιγότερο αποδοτικό καθώς γερνάμε. Το εσωτερικό τοίχωμα των εντέρων μπορεί να μην απορροφά καλά τα θρεπτικά συστατικά, μειώνονται οι ουσίες που παράγουν το στομάχι, το λεπτό έντερο, το ήπαρ και το πάγκρεας για να γίνει η πέψη των τροφίμων. Ως επακόλουθο είναι η δυσπεψία, οι ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών και η δυσκοιλιότητα.
Με το πέρασμα του χρόνου, η ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί στα φυσιολογικά επίπεδα την θερμοκρασία του μειώνεται, όπως και οι ανάγκες σε ύπνο. Μπορεί επίσης να χρειάζεται κανείς περισσότερη ώρα για να αποκοιμηθεί, ενώ στις ηλικίες άνω των 75 ετών είναι πολύ συνηθισμένο να ξυπνάει κανείς αρκετές φορές το βράδυ.
Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010
Το μικρό δέντρο
Όταν δεν ξέρεις πόσο μακριά πηγαίνεις, είναι πάντα πολύ μακριά. Κανείς δεν μου το είχε πει. Μάλλον ο παππούς δεν ήξερε.
Ένα ακόμα απόφθεγμα από το έργο του Φόρεστ Κάρτερ «Η εκπαίδευση του μικρού δένδρου» του οποίου ολοκλήρωσα το διάβασμα σήμερα. Ανεπιφύλακτα το συνιστώ ως χριστουγεννιάτικο δώρο για τα μεγάλα παιδιά αλλά και τους μεγάλους. Αναφέρεται στην εκπαίδευση ενός ορφανού παιδιού 5 έως 8 χρόνων από τον παππού και την γιαγιά Ινδιάνους Τσεροκί. Αποδεικνύει όλη την φιλοσοφία και τον τρόπο επιβίωσης με βάση την συμπεριφορά της φύσης. Αλλά και την καταδυνάστευση του αδύνατου από τον δυνατό που λέγεται κράτος, νόμος και εξουσία. Τέλος παραθέτω ένα ακόμα απόσπασμα που δεν είναι τόσο χριστιανικό, αλλά είναι ο τρόπος που ο Τσεροκί αντιλαμβάνεται καταστάσεις. Το μικρό δέντρο βρίσκεται στο ορφανοτροφείο με επέμβαση του νόμου και το μαθαίνουν τι εστί νόμος.
«Μας έκανε μάθημα μια χοντρή κυρία. Ήταν πολύ σοβαρή και δεν δεχόταν ανοησίες.
Μια φορά μας έδειξε μια εικόνα ελαφιών που έβγαινε από ένα ποτάμι. Πηδούσαν το ένα πάνω στο άλλο, λες και σπρωχνόντουσαν για να βγούν από το νερό. Ρώτησε αν ήξερε κανείς τι έκαναν.
Ένα αγόρι είπε ότι έτρεχαν για να ξεφύγουν από κάτι, μάλλον κάποιον κυνηγό. Ένα άλλο αγόρι είπε ότι δεν τους άρεσε το νερό και έτρεχαν να περάσουν απέναντι. Η κυρία είπε ότι αυτό ήταν σωστό. Σήκωσα το χέρι μου.
Είπα ότι είχα καταλάβει αμέσως πως ζευγάρωναν, γιατί τα αρσενικά πηδούσαν πάνω από στα θηλυκά. Ακόμα, φαινόταν από τους θάμνους και τα δέντρα ότι ήταν η εποχή του ζευγαρώματος.
Η χοντρή κυρία βουβάθηκε. Άνοιξε το στόμα της, μα δεν είπε τίποτα. Κάποιος γέλασε. Χτύπησε το μέτωπο της με το χέρι της, έκλεισε τα μάτια της και πέταξε κάτω την εικόνα. Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν άρρωστη.
Έκανε δυο βήματα προς τα πίσω, προτού χάσει τα λογικά της. Τότε μου χίμηξε. Όλοι σώπασαν. Με άρπαξε από το λαιμό και άρχισε να με ταρακουνά. Το πρόσωπο της κοκκίνησε και άρχισε να γκαρίζει «έπρεπε να το περιμένω-όλοι έπρεπε να το περιμένουμε…βρωμιές…μόνο βρωμιές…βγαίνουν από το στόμα σου μπάσταρδε»
Μου ήταν αδύνατο να καταλάβω για ποιο λόγο γκάριζε και ήμουν έτοιμος να της εξηγήσω το θέμα. Με ταρακούνησε λίγο ακόμα και έπειτα με έπιασε από τον αυχένα και με έσπρωξε έξω από την αίθουσα.
Προχωρήσαμε στο διάδρομο μέχρι το γραφείο του Αιδεσιμότατου. Με έβαλε να περιμένω απέξω και έκλεισε την πόρτα πίσω της. Τους άκουγα που μιλούσαν, μα δεν καταλάβαινα τι έλεγαν.
Ύστερα από λίγο βγήκε από το γραφείο του Αιδεσιμότατου και προχώρησε στο διάδρομο δίχως να με κοιτάξει. Ο Αιδεσιμότατος στεκόταν στην πόρτα. «μπές μέσα» είπε σιγανά. Μπήκα μέσα.
Τα χείλη του ήταν μισάνοιχτα, σαν να ήθελε να χαμογελάσει, μα δεν ήθελε. Συνέχεια έγλειφε τα χείλη του. στ πρόσωπο του έτρεχε ιδρώτας. Μου ζήτησε να βγάλω το πουκάμισο μου. το έβγαλα.
Έπρεπε να βγάλω τις τιράντες μου και όταν έβγαλα το πουκάμισο μου έπρεπε να κρατώ την φόρμα μου με τα δύο χέρια. Ο Αιδεσιμότατος έβαλε το χέρι του πίσω από το γραφείο του και πήρε ένα μακρύ ραβδί.
«είσαι σπορά του κακού» είπε «και γνωρίζω πως δεν μπορείς να μετανοήσεις. Όμως στο όνομα του Κυρίου, θα μάθεις να μην επιβάλεις το κακό στους χριστιανούς. Δεν μπορείς να μετανοήσεις….μα θα κλάψεις πικρά»
Με κτύπησε με το ραβδί στην πλάτη. Την πρώτη φορά πόνεσα. Μα δεν έκλαψα. Με είχε διδάξει η γιαγιά. Μια φορά, που είχε βγει το νύχι στο πόδι μου, μου είχε διδάξει πως αντέχει το πόνο ο ινδιάνος. Αφήνει τη σωματική ψυχή του να αποκοιμηθεί και βγαίνει από το σώμα του και με την πνευματική ψυχή του βλέπει τον πόνο χωρίς να τον νιώθει.
Η σωματική ψυχή αισθάνεται μόνο τον σωματικό πόνο. Η πνευματική ψυχή αισθάνεται μόνο πνευματικό πόνο. Έτσι αποκοίμισα την σωματική ψυχή μου.
Το ραβδί χτυπούσε ξανά και ξανά την πλάτη μου. ύστερα από λίγο έσπασε. Ο Αιδεσιμότατος πήρε άλλο ραβδί. Είχε λαχανιάσει «Το κακό είναι επίμονο» είπε λαχανιάζοντας. «Μας το όνομα του Κυρίου, το καλό θα νικήσει»
Συνέχισε να με κτυπά, ώσπου έπεσα κάτω. Είχα ζαλιστεί αλλά σηκώθηκα. Ο παππούς έλεγε ότι, αν μπορείς να σταθείς όρθιος, σίγουρα είσαι καλά.
Το πάτωμα έγερνε λίγο, μα καταλάβαινα ότι τα κατάφερνα. Ο Αιδεσιμότατος είχε χάσει την ανάσα του. Μου ζήτησε να φορέσω το πουκάμισο μου, το φόρεσα.
Το πουκάμισο ρούφηξε λίγο από το αίμα. Το περισσότερο είχε κυλίσει στα πόδια μου μέχρι τα παπούτσια μου, καθώς δε φορούσα εσώρουχο για να το μαζέψει. Έτσι τα πόδια μου κολλούσαν.
Ο Αιδεσιμότατος είπε να επιστρέψω στο κρεβάτι μου και ότι δεν θα έτρωγα δείπνο για μία εβδομάδα. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έτρωγα δείπνο. Είπε ότι δεν θα επέστρεφα στην τάξη ούτε θα έβγαινα από το δωμάτιο για μια εβδομάδα.
Ένοιωθα καλλίτερα δίχως τις τιράντες μου, έτσι εκείνο το σούρουπο κρατούσα τη φόρμα μου, καθώς στεκόμουν στο παράθυρο και κοιτούσα το άστρο του σκύλου»
Ένα ακόμα απόφθεγμα από το έργο του Φόρεστ Κάρτερ «Η εκπαίδευση του μικρού δένδρου» του οποίου ολοκλήρωσα το διάβασμα σήμερα. Ανεπιφύλακτα το συνιστώ ως χριστουγεννιάτικο δώρο για τα μεγάλα παιδιά αλλά και τους μεγάλους. Αναφέρεται στην εκπαίδευση ενός ορφανού παιδιού 5 έως 8 χρόνων από τον παππού και την γιαγιά Ινδιάνους Τσεροκί. Αποδεικνύει όλη την φιλοσοφία και τον τρόπο επιβίωσης με βάση την συμπεριφορά της φύσης. Αλλά και την καταδυνάστευση του αδύνατου από τον δυνατό που λέγεται κράτος, νόμος και εξουσία. Τέλος παραθέτω ένα ακόμα απόσπασμα που δεν είναι τόσο χριστιανικό, αλλά είναι ο τρόπος που ο Τσεροκί αντιλαμβάνεται καταστάσεις. Το μικρό δέντρο βρίσκεται στο ορφανοτροφείο με επέμβαση του νόμου και το μαθαίνουν τι εστί νόμος.
«Μας έκανε μάθημα μια χοντρή κυρία. Ήταν πολύ σοβαρή και δεν δεχόταν ανοησίες.
Μια φορά μας έδειξε μια εικόνα ελαφιών που έβγαινε από ένα ποτάμι. Πηδούσαν το ένα πάνω στο άλλο, λες και σπρωχνόντουσαν για να βγούν από το νερό. Ρώτησε αν ήξερε κανείς τι έκαναν.
Ένα αγόρι είπε ότι έτρεχαν για να ξεφύγουν από κάτι, μάλλον κάποιον κυνηγό. Ένα άλλο αγόρι είπε ότι δεν τους άρεσε το νερό και έτρεχαν να περάσουν απέναντι. Η κυρία είπε ότι αυτό ήταν σωστό. Σήκωσα το χέρι μου.
Είπα ότι είχα καταλάβει αμέσως πως ζευγάρωναν, γιατί τα αρσενικά πηδούσαν πάνω από στα θηλυκά. Ακόμα, φαινόταν από τους θάμνους και τα δέντρα ότι ήταν η εποχή του ζευγαρώματος.
Η χοντρή κυρία βουβάθηκε. Άνοιξε το στόμα της, μα δεν είπε τίποτα. Κάποιος γέλασε. Χτύπησε το μέτωπο της με το χέρι της, έκλεισε τα μάτια της και πέταξε κάτω την εικόνα. Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν άρρωστη.
Έκανε δυο βήματα προς τα πίσω, προτού χάσει τα λογικά της. Τότε μου χίμηξε. Όλοι σώπασαν. Με άρπαξε από το λαιμό και άρχισε να με ταρακουνά. Το πρόσωπο της κοκκίνησε και άρχισε να γκαρίζει «έπρεπε να το περιμένω-όλοι έπρεπε να το περιμένουμε…βρωμιές…μόνο βρωμιές…βγαίνουν από το στόμα σου μπάσταρδε»
Μου ήταν αδύνατο να καταλάβω για ποιο λόγο γκάριζε και ήμουν έτοιμος να της εξηγήσω το θέμα. Με ταρακούνησε λίγο ακόμα και έπειτα με έπιασε από τον αυχένα και με έσπρωξε έξω από την αίθουσα.
Προχωρήσαμε στο διάδρομο μέχρι το γραφείο του Αιδεσιμότατου. Με έβαλε να περιμένω απέξω και έκλεισε την πόρτα πίσω της. Τους άκουγα που μιλούσαν, μα δεν καταλάβαινα τι έλεγαν.
Ύστερα από λίγο βγήκε από το γραφείο του Αιδεσιμότατου και προχώρησε στο διάδρομο δίχως να με κοιτάξει. Ο Αιδεσιμότατος στεκόταν στην πόρτα. «μπές μέσα» είπε σιγανά. Μπήκα μέσα.
Τα χείλη του ήταν μισάνοιχτα, σαν να ήθελε να χαμογελάσει, μα δεν ήθελε. Συνέχεια έγλειφε τα χείλη του. στ πρόσωπο του έτρεχε ιδρώτας. Μου ζήτησε να βγάλω το πουκάμισο μου. το έβγαλα.
Έπρεπε να βγάλω τις τιράντες μου και όταν έβγαλα το πουκάμισο μου έπρεπε να κρατώ την φόρμα μου με τα δύο χέρια. Ο Αιδεσιμότατος έβαλε το χέρι του πίσω από το γραφείο του και πήρε ένα μακρύ ραβδί.
«είσαι σπορά του κακού» είπε «και γνωρίζω πως δεν μπορείς να μετανοήσεις. Όμως στο όνομα του Κυρίου, θα μάθεις να μην επιβάλεις το κακό στους χριστιανούς. Δεν μπορείς να μετανοήσεις….μα θα κλάψεις πικρά»
Με κτύπησε με το ραβδί στην πλάτη. Την πρώτη φορά πόνεσα. Μα δεν έκλαψα. Με είχε διδάξει η γιαγιά. Μια φορά, που είχε βγει το νύχι στο πόδι μου, μου είχε διδάξει πως αντέχει το πόνο ο ινδιάνος. Αφήνει τη σωματική ψυχή του να αποκοιμηθεί και βγαίνει από το σώμα του και με την πνευματική ψυχή του βλέπει τον πόνο χωρίς να τον νιώθει.
Η σωματική ψυχή αισθάνεται μόνο τον σωματικό πόνο. Η πνευματική ψυχή αισθάνεται μόνο πνευματικό πόνο. Έτσι αποκοίμισα την σωματική ψυχή μου.
Το ραβδί χτυπούσε ξανά και ξανά την πλάτη μου. ύστερα από λίγο έσπασε. Ο Αιδεσιμότατος πήρε άλλο ραβδί. Είχε λαχανιάσει «Το κακό είναι επίμονο» είπε λαχανιάζοντας. «Μας το όνομα του Κυρίου, το καλό θα νικήσει»
Συνέχισε να με κτυπά, ώσπου έπεσα κάτω. Είχα ζαλιστεί αλλά σηκώθηκα. Ο παππούς έλεγε ότι, αν μπορείς να σταθείς όρθιος, σίγουρα είσαι καλά.
Το πάτωμα έγερνε λίγο, μα καταλάβαινα ότι τα κατάφερνα. Ο Αιδεσιμότατος είχε χάσει την ανάσα του. Μου ζήτησε να φορέσω το πουκάμισο μου, το φόρεσα.
Το πουκάμισο ρούφηξε λίγο από το αίμα. Το περισσότερο είχε κυλίσει στα πόδια μου μέχρι τα παπούτσια μου, καθώς δε φορούσα εσώρουχο για να το μαζέψει. Έτσι τα πόδια μου κολλούσαν.
Ο Αιδεσιμότατος είπε να επιστρέψω στο κρεβάτι μου και ότι δεν θα έτρωγα δείπνο για μία εβδομάδα. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έτρωγα δείπνο. Είπε ότι δεν θα επέστρεφα στην τάξη ούτε θα έβγαινα από το δωμάτιο για μια εβδομάδα.
Ένοιωθα καλλίτερα δίχως τις τιράντες μου, έτσι εκείνο το σούρουπο κρατούσα τη φόρμα μου, καθώς στεκόμουν στο παράθυρο και κοιτούσα το άστρο του σκύλου»
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
Οι συννυφάδες
Βρέθηκα πριν από λίγες ημέρες Κυριακάτικα σ’ ένα χωριό και μετά την Θεία λειτουργία ακλούθησε ένα μνημόσυνο. Ο αγαθός Παπάς μνημόνευε δύο ονόματα, Καίτη και Κατίνα. Μετά το πέρας του μνημόσυνου ρώτησα γιατί κακοποιεί την γλώσσα έτσι βάναυσα αφού η Εκκλησία τις έχει βαπτίσει και ονομάσει Αικατερίνη και τις δύο, θα μπορούσε κάλλιστα να τις μνημονεύει Αικατερίνη και Αικατερίνη. Η απάντηση με εξέπληξε λίγο, «ήταν συννυφάδες» «ε, και λοιπόν;» «υπάρχει και άλλη μία, εκείνη την λένε Κατερίνη, αν έλεγα το όνομα αυτό θα νόμιζε πως μνημονεύω αυτή ενώ είναι ζωντανή» δεν έδωσα συνέχεια γιατί ήταν χαμένος χρόνος, αλλά αποχωρώντας αυτόματα ο νους μου γύρισε χρόνια πολλά προς τα πίσω, στις Μαρίες τις συννυφάδες.
Ήμουν τότε νεαρός αστράτευτος ακόμα, δούλευα σε μια αποθήκη και είχα πιάσει φιλίες με μια Μαρία, θα ήταν καμιά τριανταριά χρονών και είχε τέσσερα παιδιά. Ήξερε για τον καημό μου με τα χωριά και πως έψαχνα ευκαιρίες να αποδράσω από την Αθήνα από τότε. Με κάλεσε να κάνω τις καλοκαιρινές διακοπές στο χωριό του άνδρα της. Δεν το πολυσκέφτηκα και πήγα τρία χρόνια συνεχόμενα. Το χωριό αυτό βρίσκεται στην ορεινή Τροιζηνία στην Αργολίδα. Εκεί γνώρισα το Πεθερό της τον Μπαρμπαγιώργη τον Τσουρέκη.
Ο Μπαρμαγιώργης ήταν ένας λεβέντης ηλικιωμένος που είχε γυναίκα την κερά Μαρία, η οποία του χάρισε δώδεκα υιούς, αυτοί και οι δώδεκα ήταν πολύτεκνοι, επιπλέον δε και οι δώδεκα συννυφάδες ονομαζόντουσαν Μαρία. Κάθε καλοκαίρι είχε ειδική μεταχείριση από τον πρόεδρο που του παραχωρούσε το σχολείο για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της φιλοξενίας των δικών του. Το προνόμιο αυτό του το είχε δώσει ο Παττακός, αντιπρόεδρος τότε της Κυβερνήσεως που επισκέφτηκε την οικογένεια αυτή.
Παρά τα πολλά χρόνια που κουβαλούσε στην πλάτη του, θυμόταν τα εγγόνια όλα με το όνομα τους κα ποιανού είναι το καθένα. Το σπίτι του ήταν ένα αγροτόσπιτο με πέντε μεγάλα δωμάτια γεμάτα μπαουλοντίβανα και κρεβάτια. Ανάλογος εξοπλισμός υπήρχε και σε ποτήρια και πιάτα και κπουταλοπίρουνα.
Η Μαρία η δική μου φίλη ήταν η προτελευταία από τις συννυφάδες. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού η φιλοξενία ήταν στις δόξες της ιδιαίτερα τον Αύγουστο. Καημό είχαν οι γέροι να βλέπουν όλα τα παιδιά μαζεμένα γύρω τους και εκείνα δεν χαλάγανε το χατίρι τους ξεχνώντας τις διαφορές του για λίγες ημέρες. Βολεμένοι όλοι σε υπηρεσίες με προνόμια, άλλος στην ΔΕΗ και άλλος ΕΛΤΑ και δεν θυμάμαι που αλλού. Εντυπωσιακό θέαμα ήταν η ημέρα της Παναγίας όταν σουβλίζανε αρνιά στην αυλή του σχολείου «Πάσχα έχουμε» έλεγε ο Παππούς αλλά εξίσου εντύπωσε έκανε και την παραμονή που ερχόντουσαν τρία ταξί, να πάνε τις Μαρίες στο Μοναστήρι για εξομολόγηση. Σχόλια στο χωριό και γέλια «Οι Μαρίες πάνε στους καλογέρους να αγιάσουν» εκείνες με την πεθερά αρχηγό αψηφούσαν τα σχόλια, υπήρχαν οι μεγαλύτερες κόρες να μαγειρέψουν και να αναλάβουν το νοικοκυριό.
Την χρονιά που φιλοξενήθηκα και εγώ μαζί με άλλους φίλους της οικογένεια στο σχολείο, ήταν η τελευταία που χόρευε ο Μπαρμπαγιώργης, την επόμενη το πήρε ο χάρος. Τα δύο επόμενα χρόνια που πήγα η Κερά Μαρία είχε σπάσει. Δεν ξαναπήγα γιατί στρατεύτηκα, αλλά έμαθα πως πέθανε και αυτή από τότε δεν ξαναμαζεύτηκε η οικογένεια όλη μαζί. Ήταν σαν την αλυσίδα που της έλειπε εκείνος ο χαλκάς που την έκανε κόσμημα.
Τα βάσανα του κόσμου
Είναι πάρα πολλά τα βάσανα του κόσμου, ασύγκριτα δυσκολότερα από τα δικά μας αλλά δεν τα βλέπουμε. Αυτό είναι ο καταστροφικός εγωκεντρισμός.
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010
Τρομάζω
Η τεχνολογία είναι ΠΟΛΥ προχωρημένη. Στο link που ακολουθεί παρακάτω είναι μια φωτογραφία από την ορκομωσία του Αμερικανού Προέδρου στην οποία μπορειτε να ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΗΝ ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ !!!
Μπορείτε να κάνετε κλίκ σε οποιοδήποτε μέρος πάνω στη φωτογραφία!
Περιμένετε λίγα δευτερόλεπτα για το ΖΟΟΜ να καθαρίσει η εικόνα και θα δείτε ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΤΕ ΣΑΝ ΝΑ ΤΡΑΒΑΤΕ ΕΣΕΙΣ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!!!!!!
Η φωτογραφία αυτή ελήφθη από ΡΟΜΠΟΤ με κάμερα 1474 megapixel !!!!!!!!!!!!! δηλαδή, 295 φορές
τα 5 megapixel που έχει μια κοινή κάμερα που χρησιμοποιούμε εμείς!
Και βέβαια, η ερώτηση που έρχεται αυτομάτως στο μυαλό μας, είναι, ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ;;;;;;;;;;
Και αν μας επιτρέπουν να βλέπουμε κάτι τέτοιο, τότε ΤΙ ΑΛΛΟ, ΙΣΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΗΔΗ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ;;;;;;;;;
Κάντε κλίκ στο link!
http://gigapan.org/viewGigapanFullscreen.php?auth=033ef14483ee899496648c2b4b06233c
Μπορείτε να κάνετε κλίκ σε οποιοδήποτε μέρος πάνω στη φωτογραφία!
Περιμένετε λίγα δευτερόλεπτα για το ΖΟΟΜ να καθαρίσει η εικόνα και θα δείτε ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΤΕ ΣΑΝ ΝΑ ΤΡΑΒΑΤΕ ΕΣΕΙΣ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!!!!!!
Η φωτογραφία αυτή ελήφθη από ΡΟΜΠΟΤ με κάμερα 1474 megapixel !!!!!!!!!!!!! δηλαδή, 295 φορές
τα 5 megapixel που έχει μια κοινή κάμερα που χρησιμοποιούμε εμείς!
Και βέβαια, η ερώτηση που έρχεται αυτομάτως στο μυαλό μας, είναι, ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ;;;;;;;;;;
Και αν μας επιτρέπουν να βλέπουμε κάτι τέτοιο, τότε ΤΙ ΑΛΛΟ, ΙΣΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΗΔΗ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ;;;;;;;;;
Κάντε κλίκ στο link!
http://gigapan.org/viewGigapanFullscreen.php?auth=033ef14483ee899496648c2b4b06233c
Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010
Μεγάλο λόγο να μην πεις… (Πατρίς)
Με το μάτι του εποχούμενου περιπατητή
Στις 22 Ιουλίου, του 2009, συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από τη μέρα που ο άνθρωπος πάτησε το πόδι του στη Σελήνη. Πολλά έχουν γραφεί και είναι γνωστό ότι το μεγάλο αυτό κατόρθωμα του ανθρώπου επιτεύχθηκε μετά από επίπονες προσπάθειες, μετά από τη συντονισμένη συνεργασία επιστημόνων από πολλούς και διαφορετικούς κλάδους και –φυσικά- με πολλά έξοδα, για τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ.
Ένα τέτοιο εγχείρημα, ήταν φυσικό να απαιτεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας της εποχής, πράγμα που η NASA παρείχε απλόχερα στις υπηρεσίες της. Από την άλλη, οι αστροναύτες, ήταν σχολαστικά επιλεγμένοι από την αφρόκρεμα του ανθρώπινου δυναμικού, που είχαν στη διάθεσή τους οι ένοπλες δυνάμεις της Αμερικής.
Κι όμως, το ερώτημα είναι, αν οι γενναίοι αυτοί πρωτοπόροι, με την άριστη φυσική κατάσταση και τις εξαιρετικές πνευματικές ικανότητες, θα αποφάσιζαν τελικά να πάρουν μέρος στην αποστολή του Απόλλων 11 (αλλά και σε όλες γενικά τις αποστολές του προγράμματος), αν μπορούσαν να γνωρίζουν, τότε, ποιες ήταν οι δυνατότητες της κεντρικής μονάδας του ηλεκτρονικού υπολογιστή του διαστημοπλοίου… αν μπορούσαν να φανταστούν, ότι ο μικρο- επεξεργαστής ενός σημερινού κινητού ή εκείνος από το playstation με το οποίο περνά την ώρα του ο μπόμπιρας μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης, είναι χιλιάδες φορές γρηγορότερος από εκείνο που χρησιμοποιούσε ο Η/Υ της εποχής, που έγινε η εποποιία της κατάκτησης της Σελήνης… καρυδότσουφλο, μπροστά σε σημερινό υπερωκεάνιο. Άντε, τώρα να διασχίσεις τον ωκεανό!!!
Όμως, ας μην είμαστε άδικοι! Εκ των υστέρων, όλα φαίνονται προβλέψιμα και φυσιολογικά. Κάτι, όπως η στήλη του ΠΡΟ-ΠΟ της Κυριακής… την επόμενη Δευτέρα… Προκαταβολικά, όμως, τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται γνωστό και δεδομένο. Μεγάλα μυαλά και καταξιωμένοι ειδικοί, έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις τους. Πολλά, μάλιστα, από αυτά που έχουν πει, έχουν μείνει στην ιστορία, ως κλασικές γκάφες.
Και μια και αναφερθήκαμε σε Η/Υ και σχεδόν όλοι, άλλοι λίγο και άλλοι πολύ, έχουμε στην εμπειρία μας μια εικόνα από τις θαυμαστές αυτές συσκευές με τις άπειρες δυνατότητες, ας κάνουμε μια πρόχειρη σύγκριση ενός σημερινού lap top με έναν Η/Υ πριν από 65 χρόνια. Ένα κλασικό παράδειγμα ήταν ο γνωστός ENIAC (Electronic Numerical Integrator and Computer), που μπορούσε να κάνει 5.000 προσθέσεις ή αφαιρέσεις/δευτερόλεπτο, δυνατότητα φανταστική για την εποχή του. Όμως, πολύ φτωχή απόδοση, σε σχέση με τους σημερινούς υπολογιστές, που είναι πολλά εκατομμύρια φορές γρηγορότεροι.
Από την άλλη, είναι το ζήτημα του μεγέθους. Ο ENIAC ζύγιζε 40 τόνους και οι υπολογισμοί γίνονταν με τη βοήθεια 18.000 λυχνιών (όπως αυτές στα παλιά ραδιόφωνα)… ελλείψει τρανζίστορ, που ανακαλύφθηκαν λίγο αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του ʼ50. Τέλος, για να περαστεί στον υπολογιστή το πρόγραμμα, που είχε γραφτεί, χρειαζόταν τη βοήθεια… 6 γυναικών, που είχαν ειδικευτεί στην εργασία αυτή!
Ας δούμε, όμως, κάποια κραυγαλέα παραδείγματα αποτυχημένων προβλέψεων και ο καθένας μπορεί να κάνει τις δικές του συγκρίσεις με τη σημερινή πραγματικότητα:
«... όσα βιβλία κι αν τυπωθούν, η καλλιτεχνική γραφή δεν θα υποχωρήσει ποτέ, γιατί τα έντυπα βιβλία δεν θα μπορέσουν να συναγωνιστούν σε ποιότητα τα χειρόγραφα ...» είχε πει ο Giovanni Tritemio (1492), βενεδικτίνος μοναχός, γνωστός για την ανακάλυψη ενός κώδικα γραφής, λίγο μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας.
«Δεν είναι δυνατόν να πετάξουν μηχανές με μεγαλύτερο βάρος από τον αέρα», δήλωσε το έτος 1895 ο William Thomson, αργότερα λόρδος Kelvin, πρόεδρος της Royal Society (αντίστοιχη της δικής μας Ακαδημίας). Δεν έζησε για να γνωρίσει τα τεράστια αεροπλάνα που κυκλοφορούν σήμερα στον αέρα.
«Αυτές οι ακτίνες του κ. Ραίντγκεν θα αποδειχθούν μεγάλη απάτη!» Ο ίδιος λόρδος Kelvin, το έτος 1896. Εδώ μπορούμε να υποθέσουμε ότι παίζει ρόλο και ο συναδελφικός φθόνος!
«Αυτή η συσκευή έχει τόσες ελλείψεις ώστε πρέπει να θεωρείται ακατάλληλη ως μέσο επικοινωνίας. Αυτό το πράγμα δεν έχει καμία αξία!» Αυτά δήλωνε η εταιρία συμβούλων Western Union Finance Services, το έτος 1876 για το τηλέφωνο του Graham Bell. Πού να γνώριζαν πως θα καταλήγαμε να έχει ο καθένας μας ένα –τουλάχιστον- τηλέφωνο (και μάλιστα κινητό) στην τσέπη!!!
«Όχι κύριέ μου, μπορεί οι Αμερικάνοι να χρειάζονται το τηλέφωνο, αλλά εμείς στην Αγγλία δεν το χρειαζόμαστε! Έχουμε πολλούς κλητήρες!»… φέρεται να είπε ο Sir William Preece, αρχιμηχανικός της βρετανικής τηλεγραφικής εταιρίας, το έτος 1896 προς τον Graham Bell, όταν ο τελευταίος ήθελε να κάνει επίδειξη της τηλεφωνικής συσκευής του.
«... αποδεδειγμένα δεν έχει οποιαδήποτε τεχνική ή επιστημονική αξία», αναφέρεται σε έκθεση κοινοβουλευτικής επιτροπής στη Μεγάλη Βρετανία, για τον ηλεκτρικό λαμπτήρα του Thomas Edison.
«Δεν θα υπάρξουν ποτέ πάνω από ένα εκατομμύριο αυτοκίνητα… δεν θα βρεθούν τόσοι σωφέρ να τα οδηγήσουν»… φέρεται να είπε ο Gottlieb Daimler, εφευρέτης αυτοκινήτου (παρακαλώ) και διευθυντής της εταιρίας Mercedes-Benz, το έτος 1901.
«Το άλογο θα συνεχίσει να υπάρχει. Το αυτοκίνητο είναι μόνο ένας νεωτερισμός, μια μόδα!»… ήταν η απάντηση ενός προέδρου της Michigan Savings Bank, στην ερώτηση κάποιου δικηγόρου, το έτος 1903, αν αξίζει να επενδύσει κανείς χρήματα σε μετοχές της Ford Motor Co.
«Τα αεροπλάνα είναι ενδιαφέροντα παιχνίδια, αλλά δεν έχουν στρατιωτική σημασία» … είπε ο Στρατάρχης Ferdinand Foch, 1917, καθηγητής στρατηγικής, στην Ecole Superieure de Guerre, της Γαλλίας.
«Το κουτί ου παίζει ασύρματα μουσική, δεν φαίνεται να έχει εμπορική αξία. Ποιος θα πλήρωνε για μηνύματα που στέλνονται στον αέρα;»… δήλωνε ο David Sarnoff στη δεκαετία του 1920, όταν του ζητήθηκε να συμμετάσχει σε εταιρία κατασκευής ραδιοφώνων. Τελικά, ο Sarnoff, αμερικανός ρωσικής καταγωγής, υπήρξε ο ιδρυτής των εταιριών RCA & NBC, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, στο είδος τους. Δικός του είναι και ο νόμος, που φέρει το όνομά του: «Η αξία ενός τηλεοπτικού δικτύου, είναι ανάλογη του αριθμού των τηλεθεατών»!
«Η ατομική ενέργεια δεν μπορεί να αξιοποιηθεί, ούτε ενεργειακά, ούτε στρατιωτικά», δήλωνε ο Nikola Tesla (1856-1943), Σέρβος, εφευρέτης, γνωστός για τη συμβολή του στον τομέα του ηλεκτρομαγνητισμού.
«Να μην κάνουμε όνειρα για την τηλεόραση, δεν είναι δυνατή η χρηματοδότησή της». Lee De Forest, εφευρέτης της τρίοδης λυχνίας, το έτος 1926.
«Ποιος μπορεί να ενδιαφέρεται να ακούει τους ηθοποιούς να μιλάνε;» H.M.Warner, της εταιρίας Warner Brothers, το 1927, …οπαδός του βωβού κινηματογράφου!!!
«Δεν πιστεύω ότι θα γίνει ποτέ δυνατόν να απελευθερωθεί η ενέργεια του πυρήνα», είχε πει ο μεγάλος ερευνητής Ernest Rutherford (βραβείο Nobel), το έτος 1933. Ήταν ο επιστήμονας που είχε αποδείξει πειραματικά την ύπαρξη του πυρήνα μέσα στο άτομο.
«Το πρόβλημα με την τηλεόραση είναι ότι οι θεατές πρέπει να κάθονται και να κρατούν τα μάτια τους κολλημένα στην οθόνη. Η μέση αμερικάνικη οικογένεια δεν έχει χρόνο για κάτι τέτοιο. Γιʼ αυτό το λόγο, αν όχι και για άλλους, οι άνθρωποι του θεάματος είναι πεπεισμένοι, ότι η τηλεόραση δεν θα γίνει ποτέ σοβαρός ανταγωνιστής του ραδιοφώνου». Από κύριο άρθρο της εφημερίδας New York Times, το έτος 1939.
«Η τηλεόραση δεν πρόκειται να επικρατήσει στην αγορά, γιατί οι άνθρωποι θα βαρεθούν να κάθονται κάθε βράδυ και να κοιτάνε ένα κουτί!»… Ο Darryl F. Zanuck, διευθυντής της εταιρίας 20th Century-Fox το έτος 1946.
«Ποτέ δεν θα έχουμε αρκετά αυτοκίνητα για να γεμίσουμε αυτούς τους δρόμους», δήλωνε ο Charles Scott, συγκοινωνιολόγος, στη δεκαετία του 1940 για τις τεράστιες λεωφόρους του Los Angeles.
«Εκτιμώ ότι σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει μία αγορά για 5 υπολογιστές», είπε ο Thomas Watson, πρόεδρος της εταιρίας IBM το έτος 1943.
«Οι υπολογιστές δεν θα ζυγίζουν στο μέλλον πάνω από 1,5 τόνο», έγραψε το περιοδικό Popular Mechanics, το 1949, στις προβλέψεις του για την εξέλιξη της τεχνολογίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 κριτήριο μεγέθους για υπολογιστές ήταν ο ENIAC που ζύγιζε περί τους 40 τόνους, οπότε 1,5 τόνος ήταν τότε ένα εντυπωσιακά χαμηλό νούμερο.
«Δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να πάει ποτέ άνθρωπος στο φεγγάρι, είναι πολύ δύσκολο», δήλωνε ο Richard Wooly, Βρετανός αστρονόμος, το 1957, 12 χρόνια πριν από την πρώτη προσσελήνωση του διαστημοπλοίου του προγράμματος Apollo.
«Ταξίδεψα σε κάθε γωνία αυτής της χώρας και μίλησα με τους καλύτερους ανθρώπους! Μπορώ να σας βεβαιώσω ότι η επεξεργασία δεδομένων είναι ένα μύθευμα που δεν θα κρατήσει πέρα από αυτό το έτος!», είπε ο διευθυντής του αμερικάνικου εκδοτικού οίκου Prentice Hall το έτος 1957.
«Ναι, αλλά πού μπορεί να χρησιμεύσει αυτό το πράγμα;» Ένας τεχνικός της εταιρίας IBM για τον πρώτο μικροεπεξεργαστή, το έτος 1968. Αυτό μπορεί να μείνει ασχολίαστο!
«Δεν βλέπω απολύτως κανένα λόγο να χρειάζεται κάποιος ένα υπολογιστή στο σπίτι του»… σχολίασε ο Ken Olson, ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρίας Digital Equipment, το έτος 1977. Η εταιρία αυτή έχει κλείσει! Αυτονόητο, με τέτοιο εγκέφαλο στο τιμόνι της.
«E-mail is a totally unsaleable product»… είπε ο Ian Sharp, της εταιρίας Sharp Associates, το έτος 1979. Εδώ γελάμε, με τη φράση του κυρίου αυτού, που δήλωνε ότι «το e-mail είναι ένα προϊόν που δεν πουλιέται… με κανένα τρόπο»!!!
«640 KB RAM είναι αρκετά για όλες τις εφαρμογές». Το έτος 1981 ο γνωστός Bill Gates, ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρίας Microsoft. Ένα παράδειγμα ότι εσφαλμένη πρόβλεψη δεν σημαίνει υποχρεωτικά και επαγγελματική αποτυχία! Εξακολουθεί να είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο… μόνο που έχει αλλάξει γνώμη για τη δήλωσή του αυτή –εκ των πραγμάτων!
«Ποιος μπορεί να χρειάζεται αυτό το ασημένιο δισκάκι;»... είπε ο Jan Timmer, μέλος Δ.Σ. της εταιρίας Phillips για τη δημιουργία του Compact Disc (CD), το 1982. Μήπως;
Όλα τα προηγούμενα είναι όμως απλά πταίσματα, μπροστά στην πρόβλεψη του Charles Duell, διευθυντή της αμερικάνικης υπηρεσίας ευρεσιτεχνιών, ο οποίος αποφάνθηκε το έτος 1899, στην αλλαγή του 19ου προς τον 20ο αιώνα, μετά από δεκαετίες γεμάτες νέες εφευρέσεις και επιστημονικές ανακαλύψεις, ανατροπές και εκπλήξεις: «Ό,τι ήταν δυνατόν να εφευρεθεί, έχει ήδη εφευρεθεί» (Everything that can be Invented, has been Invented).
Κατόπιν τούτου, «Μεγάλο λόγο να μην πεις…», που λέει ο λαός μας! Και για να μην παραβλέψουμε και την πολιτική διάσταση των πραγμάτων περί εξόδου από την ύφεση … και πότε. Ακόμα κι αν οι κυβερνητικές εξαγγελίες αποδειχθούν εσφαλμένες, ας θυμηθούμε πόσοι ειδικοί και επιτυχημένοι επαγγελματίες έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις τους. Χάλασε ο κόσμος αν αποτύχουν και οι δικοί μας… ερασιτέχνες;
Epoh.Peripatitis@gmail.com
Στις 22 Ιουλίου, του 2009, συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από τη μέρα που ο άνθρωπος πάτησε το πόδι του στη Σελήνη. Πολλά έχουν γραφεί και είναι γνωστό ότι το μεγάλο αυτό κατόρθωμα του ανθρώπου επιτεύχθηκε μετά από επίπονες προσπάθειες, μετά από τη συντονισμένη συνεργασία επιστημόνων από πολλούς και διαφορετικούς κλάδους και –φυσικά- με πολλά έξοδα, για τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ.
Ένα τέτοιο εγχείρημα, ήταν φυσικό να απαιτεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας της εποχής, πράγμα που η NASA παρείχε απλόχερα στις υπηρεσίες της. Από την άλλη, οι αστροναύτες, ήταν σχολαστικά επιλεγμένοι από την αφρόκρεμα του ανθρώπινου δυναμικού, που είχαν στη διάθεσή τους οι ένοπλες δυνάμεις της Αμερικής.
Κι όμως, το ερώτημα είναι, αν οι γενναίοι αυτοί πρωτοπόροι, με την άριστη φυσική κατάσταση και τις εξαιρετικές πνευματικές ικανότητες, θα αποφάσιζαν τελικά να πάρουν μέρος στην αποστολή του Απόλλων 11 (αλλά και σε όλες γενικά τις αποστολές του προγράμματος), αν μπορούσαν να γνωρίζουν, τότε, ποιες ήταν οι δυνατότητες της κεντρικής μονάδας του ηλεκτρονικού υπολογιστή του διαστημοπλοίου… αν μπορούσαν να φανταστούν, ότι ο μικρο- επεξεργαστής ενός σημερινού κινητού ή εκείνος από το playstation με το οποίο περνά την ώρα του ο μπόμπιρας μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης, είναι χιλιάδες φορές γρηγορότερος από εκείνο που χρησιμοποιούσε ο Η/Υ της εποχής, που έγινε η εποποιία της κατάκτησης της Σελήνης… καρυδότσουφλο, μπροστά σε σημερινό υπερωκεάνιο. Άντε, τώρα να διασχίσεις τον ωκεανό!!!
Όμως, ας μην είμαστε άδικοι! Εκ των υστέρων, όλα φαίνονται προβλέψιμα και φυσιολογικά. Κάτι, όπως η στήλη του ΠΡΟ-ΠΟ της Κυριακής… την επόμενη Δευτέρα… Προκαταβολικά, όμως, τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται γνωστό και δεδομένο. Μεγάλα μυαλά και καταξιωμένοι ειδικοί, έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις τους. Πολλά, μάλιστα, από αυτά που έχουν πει, έχουν μείνει στην ιστορία, ως κλασικές γκάφες.
Και μια και αναφερθήκαμε σε Η/Υ και σχεδόν όλοι, άλλοι λίγο και άλλοι πολύ, έχουμε στην εμπειρία μας μια εικόνα από τις θαυμαστές αυτές συσκευές με τις άπειρες δυνατότητες, ας κάνουμε μια πρόχειρη σύγκριση ενός σημερινού lap top με έναν Η/Υ πριν από 65 χρόνια. Ένα κλασικό παράδειγμα ήταν ο γνωστός ENIAC (Electronic Numerical Integrator and Computer), που μπορούσε να κάνει 5.000 προσθέσεις ή αφαιρέσεις/δευτερόλεπτο, δυνατότητα φανταστική για την εποχή του. Όμως, πολύ φτωχή απόδοση, σε σχέση με τους σημερινούς υπολογιστές, που είναι πολλά εκατομμύρια φορές γρηγορότεροι.
Από την άλλη, είναι το ζήτημα του μεγέθους. Ο ENIAC ζύγιζε 40 τόνους και οι υπολογισμοί γίνονταν με τη βοήθεια 18.000 λυχνιών (όπως αυτές στα παλιά ραδιόφωνα)… ελλείψει τρανζίστορ, που ανακαλύφθηκαν λίγο αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του ʼ50. Τέλος, για να περαστεί στον υπολογιστή το πρόγραμμα, που είχε γραφτεί, χρειαζόταν τη βοήθεια… 6 γυναικών, που είχαν ειδικευτεί στην εργασία αυτή!
Ας δούμε, όμως, κάποια κραυγαλέα παραδείγματα αποτυχημένων προβλέψεων και ο καθένας μπορεί να κάνει τις δικές του συγκρίσεις με τη σημερινή πραγματικότητα:
«... όσα βιβλία κι αν τυπωθούν, η καλλιτεχνική γραφή δεν θα υποχωρήσει ποτέ, γιατί τα έντυπα βιβλία δεν θα μπορέσουν να συναγωνιστούν σε ποιότητα τα χειρόγραφα ...» είχε πει ο Giovanni Tritemio (1492), βενεδικτίνος μοναχός, γνωστός για την ανακάλυψη ενός κώδικα γραφής, λίγο μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας.
«Δεν είναι δυνατόν να πετάξουν μηχανές με μεγαλύτερο βάρος από τον αέρα», δήλωσε το έτος 1895 ο William Thomson, αργότερα λόρδος Kelvin, πρόεδρος της Royal Society (αντίστοιχη της δικής μας Ακαδημίας). Δεν έζησε για να γνωρίσει τα τεράστια αεροπλάνα που κυκλοφορούν σήμερα στον αέρα.
«Αυτές οι ακτίνες του κ. Ραίντγκεν θα αποδειχθούν μεγάλη απάτη!» Ο ίδιος λόρδος Kelvin, το έτος 1896. Εδώ μπορούμε να υποθέσουμε ότι παίζει ρόλο και ο συναδελφικός φθόνος!
«Αυτή η συσκευή έχει τόσες ελλείψεις ώστε πρέπει να θεωρείται ακατάλληλη ως μέσο επικοινωνίας. Αυτό το πράγμα δεν έχει καμία αξία!» Αυτά δήλωνε η εταιρία συμβούλων Western Union Finance Services, το έτος 1876 για το τηλέφωνο του Graham Bell. Πού να γνώριζαν πως θα καταλήγαμε να έχει ο καθένας μας ένα –τουλάχιστον- τηλέφωνο (και μάλιστα κινητό) στην τσέπη!!!
«Όχι κύριέ μου, μπορεί οι Αμερικάνοι να χρειάζονται το τηλέφωνο, αλλά εμείς στην Αγγλία δεν το χρειαζόμαστε! Έχουμε πολλούς κλητήρες!»… φέρεται να είπε ο Sir William Preece, αρχιμηχανικός της βρετανικής τηλεγραφικής εταιρίας, το έτος 1896 προς τον Graham Bell, όταν ο τελευταίος ήθελε να κάνει επίδειξη της τηλεφωνικής συσκευής του.
«... αποδεδειγμένα δεν έχει οποιαδήποτε τεχνική ή επιστημονική αξία», αναφέρεται σε έκθεση κοινοβουλευτικής επιτροπής στη Μεγάλη Βρετανία, για τον ηλεκτρικό λαμπτήρα του Thomas Edison.
«Δεν θα υπάρξουν ποτέ πάνω από ένα εκατομμύριο αυτοκίνητα… δεν θα βρεθούν τόσοι σωφέρ να τα οδηγήσουν»… φέρεται να είπε ο Gottlieb Daimler, εφευρέτης αυτοκινήτου (παρακαλώ) και διευθυντής της εταιρίας Mercedes-Benz, το έτος 1901.
«Το άλογο θα συνεχίσει να υπάρχει. Το αυτοκίνητο είναι μόνο ένας νεωτερισμός, μια μόδα!»… ήταν η απάντηση ενός προέδρου της Michigan Savings Bank, στην ερώτηση κάποιου δικηγόρου, το έτος 1903, αν αξίζει να επενδύσει κανείς χρήματα σε μετοχές της Ford Motor Co.
«Τα αεροπλάνα είναι ενδιαφέροντα παιχνίδια, αλλά δεν έχουν στρατιωτική σημασία» … είπε ο Στρατάρχης Ferdinand Foch, 1917, καθηγητής στρατηγικής, στην Ecole Superieure de Guerre, της Γαλλίας.
«Το κουτί ου παίζει ασύρματα μουσική, δεν φαίνεται να έχει εμπορική αξία. Ποιος θα πλήρωνε για μηνύματα που στέλνονται στον αέρα;»… δήλωνε ο David Sarnoff στη δεκαετία του 1920, όταν του ζητήθηκε να συμμετάσχει σε εταιρία κατασκευής ραδιοφώνων. Τελικά, ο Sarnoff, αμερικανός ρωσικής καταγωγής, υπήρξε ο ιδρυτής των εταιριών RCA & NBC, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, στο είδος τους. Δικός του είναι και ο νόμος, που φέρει το όνομά του: «Η αξία ενός τηλεοπτικού δικτύου, είναι ανάλογη του αριθμού των τηλεθεατών»!
«Η ατομική ενέργεια δεν μπορεί να αξιοποιηθεί, ούτε ενεργειακά, ούτε στρατιωτικά», δήλωνε ο Nikola Tesla (1856-1943), Σέρβος, εφευρέτης, γνωστός για τη συμβολή του στον τομέα του ηλεκτρομαγνητισμού.
«Να μην κάνουμε όνειρα για την τηλεόραση, δεν είναι δυνατή η χρηματοδότησή της». Lee De Forest, εφευρέτης της τρίοδης λυχνίας, το έτος 1926.
«Ποιος μπορεί να ενδιαφέρεται να ακούει τους ηθοποιούς να μιλάνε;» H.M.Warner, της εταιρίας Warner Brothers, το 1927, …οπαδός του βωβού κινηματογράφου!!!
«Δεν πιστεύω ότι θα γίνει ποτέ δυνατόν να απελευθερωθεί η ενέργεια του πυρήνα», είχε πει ο μεγάλος ερευνητής Ernest Rutherford (βραβείο Nobel), το έτος 1933. Ήταν ο επιστήμονας που είχε αποδείξει πειραματικά την ύπαρξη του πυρήνα μέσα στο άτομο.
«Το πρόβλημα με την τηλεόραση είναι ότι οι θεατές πρέπει να κάθονται και να κρατούν τα μάτια τους κολλημένα στην οθόνη. Η μέση αμερικάνικη οικογένεια δεν έχει χρόνο για κάτι τέτοιο. Γιʼ αυτό το λόγο, αν όχι και για άλλους, οι άνθρωποι του θεάματος είναι πεπεισμένοι, ότι η τηλεόραση δεν θα γίνει ποτέ σοβαρός ανταγωνιστής του ραδιοφώνου». Από κύριο άρθρο της εφημερίδας New York Times, το έτος 1939.
«Η τηλεόραση δεν πρόκειται να επικρατήσει στην αγορά, γιατί οι άνθρωποι θα βαρεθούν να κάθονται κάθε βράδυ και να κοιτάνε ένα κουτί!»… Ο Darryl F. Zanuck, διευθυντής της εταιρίας 20th Century-Fox το έτος 1946.
«Ποτέ δεν θα έχουμε αρκετά αυτοκίνητα για να γεμίσουμε αυτούς τους δρόμους», δήλωνε ο Charles Scott, συγκοινωνιολόγος, στη δεκαετία του 1940 για τις τεράστιες λεωφόρους του Los Angeles.
«Εκτιμώ ότι σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει μία αγορά για 5 υπολογιστές», είπε ο Thomas Watson, πρόεδρος της εταιρίας IBM το έτος 1943.
«Οι υπολογιστές δεν θα ζυγίζουν στο μέλλον πάνω από 1,5 τόνο», έγραψε το περιοδικό Popular Mechanics, το 1949, στις προβλέψεις του για την εξέλιξη της τεχνολογίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 κριτήριο μεγέθους για υπολογιστές ήταν ο ENIAC που ζύγιζε περί τους 40 τόνους, οπότε 1,5 τόνος ήταν τότε ένα εντυπωσιακά χαμηλό νούμερο.
«Δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να πάει ποτέ άνθρωπος στο φεγγάρι, είναι πολύ δύσκολο», δήλωνε ο Richard Wooly, Βρετανός αστρονόμος, το 1957, 12 χρόνια πριν από την πρώτη προσσελήνωση του διαστημοπλοίου του προγράμματος Apollo.
«Ταξίδεψα σε κάθε γωνία αυτής της χώρας και μίλησα με τους καλύτερους ανθρώπους! Μπορώ να σας βεβαιώσω ότι η επεξεργασία δεδομένων είναι ένα μύθευμα που δεν θα κρατήσει πέρα από αυτό το έτος!», είπε ο διευθυντής του αμερικάνικου εκδοτικού οίκου Prentice Hall το έτος 1957.
«Ναι, αλλά πού μπορεί να χρησιμεύσει αυτό το πράγμα;» Ένας τεχνικός της εταιρίας IBM για τον πρώτο μικροεπεξεργαστή, το έτος 1968. Αυτό μπορεί να μείνει ασχολίαστο!
«Δεν βλέπω απολύτως κανένα λόγο να χρειάζεται κάποιος ένα υπολογιστή στο σπίτι του»… σχολίασε ο Ken Olson, ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρίας Digital Equipment, το έτος 1977. Η εταιρία αυτή έχει κλείσει! Αυτονόητο, με τέτοιο εγκέφαλο στο τιμόνι της.
«E-mail is a totally unsaleable product»… είπε ο Ian Sharp, της εταιρίας Sharp Associates, το έτος 1979. Εδώ γελάμε, με τη φράση του κυρίου αυτού, που δήλωνε ότι «το e-mail είναι ένα προϊόν που δεν πουλιέται… με κανένα τρόπο»!!!
«640 KB RAM είναι αρκετά για όλες τις εφαρμογές». Το έτος 1981 ο γνωστός Bill Gates, ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρίας Microsoft. Ένα παράδειγμα ότι εσφαλμένη πρόβλεψη δεν σημαίνει υποχρεωτικά και επαγγελματική αποτυχία! Εξακολουθεί να είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο… μόνο που έχει αλλάξει γνώμη για τη δήλωσή του αυτή –εκ των πραγμάτων!
«Ποιος μπορεί να χρειάζεται αυτό το ασημένιο δισκάκι;»... είπε ο Jan Timmer, μέλος Δ.Σ. της εταιρίας Phillips για τη δημιουργία του Compact Disc (CD), το 1982. Μήπως;
Όλα τα προηγούμενα είναι όμως απλά πταίσματα, μπροστά στην πρόβλεψη του Charles Duell, διευθυντή της αμερικάνικης υπηρεσίας ευρεσιτεχνιών, ο οποίος αποφάνθηκε το έτος 1899, στην αλλαγή του 19ου προς τον 20ο αιώνα, μετά από δεκαετίες γεμάτες νέες εφευρέσεις και επιστημονικές ανακαλύψεις, ανατροπές και εκπλήξεις: «Ό,τι ήταν δυνατόν να εφευρεθεί, έχει ήδη εφευρεθεί» (Everything that can be Invented, has been Invented).
Κατόπιν τούτου, «Μεγάλο λόγο να μην πεις…», που λέει ο λαός μας! Και για να μην παραβλέψουμε και την πολιτική διάσταση των πραγμάτων περί εξόδου από την ύφεση … και πότε. Ακόμα κι αν οι κυβερνητικές εξαγγελίες αποδειχθούν εσφαλμένες, ας θυμηθούμε πόσοι ειδικοί και επιτυχημένοι επαγγελματίες έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις τους. Χάλασε ο κόσμος αν αποτύχουν και οι δικοί μας… ερασιτέχνες;
Epoh.Peripatitis@gmail.com
Προστατέψτε τα παιδιά σας από τους παιδόφιλους,
χρήσιμες συμβουλές προς γονείς και παιδιά
Του Dr. Δημήτρη Κίμογλου
Eπειδή πλέον η παιδοφιλία τείνει να γίνει μάστιγα .. πιστεύω ότι μερικές συμβουλές σε γονείς και παιδιά είναι απαραίτητες. Δυστυχώς το διαδίκτυο είναι ο πλέον κατάλληλος χώρος δράσης των παιδεραστών, οι οποίοι μέσω των (chat rooms) συνομιλούν με ανήλικους χρήστες. Τα (chat rooms) στο διαδίκτυο, παρέχουν τη δυνατότητα σύναψης σχέσεων με άτομα μικρών ηλικιών.
Οι περισσότεροι παιδόφιλοι είναι άνδρες. Είναι μηδαμινές οι περιπτώσεις γυναικών παιδοφίλων. Ως παιδοφιλία ορίζεται η σεξουαλική διέγερση από ανήλικα παιδιά (ηλικίας έως 13 ετών), καθώς και η δημιουργία σεξουαλικών φαντασιώσεων με ανήλικους. Στο διαδίκτυο οι παιδόφιλοι, προσποιούνται ότι είναι έφηβοι, την δράση τους την βλέπουμε σε διάφορα website γνωριμιών (πχ. Chat rooms, κλπ) συνήθως προσελκύουν παιδιά με σκοπό να τα κακοποιήσουν. Αρχικά οι συζητήσεις είναι φιλικές, αργότερα όμως στρέφονται γύρω από σεξουαλικά θέματα, με σκοπό να πείσουν το παιδί ότι η σεξουαλική πράξη είναι αθώα και θεμιτή. Απώτερος σκοπός είναι η συνάντηση και η ανάπτυξη σχέσης έξω από το διαδίκτυο.
Συμβουλές προς γονείς και παιδιά
Προς Γονείς
Μάθετε στα παιδιά σας να μην δίνουν προσωπικές πληροφορίες χωρίς την άδειά σας (επίθετο, όνομα ηλικία, διεύθυνση κατοικίας, αριθμό τηλεφώνου Συζητήστε με τα παιδιά σας για θέματα ασφάλειας . επικοινωνία με επικίνδυνα άτομα κ.α Διδάξτε τους ότι ο κόσμος του δια δικτύου εκτός από διασκέδαση και χρήσιμες πληροφορίες κρύβει και κίνδυνους
Δημιουργήστε μία λίστα με προτεινόμενους δικτυακούς τόπους και παιδικές ιστοσελίδες.
Τοποθετήσετε τον Η/Υ σας σε χώρους, όπως είναι το σαλόνι και όχι σε υπνοδωμάτια. Για να μπορείτε να έχετε επίβλεψη στο πως κινείτε το παιδί σας στο δια δίκτυο Mην επιτρέπετε ποτέ στα παιδιά σας να συναντηθούν με άτομα που γνώρισαν μέσω Διαδικτύου. Ελέγχετε τακτικά τις ιστοσελίδες που επισκέπτονται τα παιδιά μέσω των «Αγαπημένων» και του «Ιστορικού» του προγράμματος φυλλομετρητή (browser) που χρησιμοποιείτε. Χρησιμοποιείστε «φίλτρα» που είναι προγράμματα με σκοπό την παρεμπόδιση της πρόσβασης σε σελίδες με παράνομο περιεχόμενο
Λάβετε σοβαρά υπ' όψιν την σχέση του παιδιού με το Ίντερνετ και συμμετέχετε μερικές φορές στο σερφάρισμα. Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μία οικογενειακή συμφωνία για τη χρήση του Διαδικτύου στο σπίτι. Ενημερωθείτε σχετικά με τις αρμόδιες αρχές, που θα πρέπει να επικοινωνήσετε σε περίπτωση που συναντήσετε βλαβερό ή παράνομο περιεχόμενο στο Internet. Αν εχετε καπιες ιποψιες Ελέγξτε περιεχόμενο όπως CD κ.α., που αγοράζουν τα παιδιά σας ή ανταλλάσσουν με τους φίλους τους. Ενημερωθείτε σχετικά με τις αρμόδιες αρχές, που θα πρέπει να επικοινωνήσετε σε περίπτωση που συναντήσετε βλαβερό ή παράνομο περιεχόμενο στο Internet.
Προς Παιδιά
Μην αποκαλύπτετε ποτέ το όνομά, την ηλικία, τη διεύθυνσή, το σχολείο τον αριθμό του τηλεφώνου και την φωτογραφία μου ή την φωτογραφία οποιουδήποτε άλλου χωρίς την άδεια των γονιών σας.
Μην εμπιστεύεστε ότι διαβάζετε στο Ίντερνετ.
Όταν μιλάτε μέσω chatroom ή email. Διακόψτε τη συνομιλία όταν κάποιοι σας κάνουν να νιώθετε άβολα Μην απαντάτε σε ηλεκτρονικά μηνύματα μέσω των οποίων σας ζητάνε τα προσωπικά σας στοιχεία. Μην συναντάται προσωπικά κανένα μέσω του Διαδικτύου εκτός εάν είναι ενήμεροι οι γονείς σας Μην αναφέρετε ποτέ σε κάποιο άτομο πού βρίσκεστε ή τι κάνετε χωρίς την άδεια των γονέων σας
Αναφέρετε στους γονείς σας κάθε e-mail, συνομιλία σε chat room, άμεσα μηνύματα ή ιστοσελίδες που σας έκαναν να νοιώσετε άσκημα